’s Morgens namen we afscheid van het appartementje in Løvel (en dweilen en aftrekkers om te kuisen kennen ze hier blijkbaar niet). Vandaag bezochten we eerst Viborg, waar we een uiterst goedkoop koffietje dronken in de mini-parochiecafetaria. Vervolgens reden we langs de westkustkust van Denemarken, tussen de Noordzee en een of andere fjord. Onderweg stopten we in een vissershaven waar het wemelde van de Duitsers. Het was ook de eerste keer dat we een echte viswinkel vonden! En dat in een visland als Denemarken...
Ik schafte mij er ook een winddicht jasje aan, want wind in Denemarken is er overvloedig!
 |
| Mama op het noordzeestrand |
’s Avonds kwamen we aan in ‘Mosedal’, onze volgende slaapplaats voor 2 nachten. We verblijven in een prachtige omgeving in the middle of nowhere. Er lopen hier drie superschattige kittens rond, vergezeld door hun lieve moeder. Ze hebben mijn hart natuurlijk meteen veroverd!
Mama en papa hebben een kamer die deel uitmaakt van de woning van de mensen hier, Mattia en ik slapen in een schattig ingerichte schuur.
 |
| Ons slaapschuurtje |
 |
| Harten werden veroverd... |
 |
| Hoe schattig allebei |
’s Nachts, zo rond een uur of een, lagen we in te dommelen, toen we opeens geritsel hoorden buiten. ‘Het zal wel een kat zijn’ dachten we. Even later: weer geritsel, maar dan aan de andere kant, en voetstappen. Dit werd toch wat ongemakkelijk… Nog wat later: een bonk, ergens achter ons en iets naast de poort van de schuur dat omviel. Scenario’s uit griezelfilms nestelden zich al in onze gedachten. We doofden de lichten om beter naar buiten te kunnen kijken, om vervolgens door de raampjes in de poort te zitten turen, voorbereid op het zien van het angstwekkend hoofd van een moordlustige kerel. Na zo’n half uur turen, tot die raampjes zowaar begonnen te dansen en vormen te suggereren, kwam Mattia met de boodschap ‘ik moet naar de wc’. Tof. Gewapend met een lichtje, een mes en een gsm klaar op nummer 112 begonnen we onze spannende tocht richting wc (in de schuur verderop). Eerst maakten we een toertje rond onze eigen schuur, en wat merkten we toen: de pruimenboom naast onze slaapbarak bleek het speelterrein van de vier katten des huizes. Mysterie opgelost…
Wat zijn katten leuk ! :)Gelukkig zijn jullie ze niet met een mes te lijf gegaan, die mooie beestjes.
BeantwoordenVerwijderens'Anderendaags hebben we bij het ontbijt eens goed gelachen met dit "kattenmysterie"
BeantwoordenVerwijderenEn ze waren echt zo schattig en onschuldig!
Katten die met pruimen knikkeren en jullie de stuipen op het lijf jagen, geweldig!
de mama