Hoewel ik gisteren redelijk om tijd in mijn bed was gekropen en toch een kleine 8 uur heb kunnen slapen, begon de dag véél te vroeg naar mijn goesting. Eén blik in de spiegel maakte duidelijk dat meer slaap zéér welgekomen was, maar helaas: om 8:00 moest ik paraat zijn voor het labo van Practicals in Aquatic Ecology waarvoor we gisteren stalen hebben genomen op het meer. (En volgende keer slaap ik een kwartier langer, want de kwartierregel blijkt ook voor practica te gelden).
Voor de geïnteresseerde biologen: we voerden tritraties uit om de alkaliniteit en het zuurstofgehalte van het water te bepalen, maten de conductiviteit en bepaalden het chlorofyl a-gehalte. Op zich niet zo veel experimenten, zij het dat we dit alles voor 9 stalen moesten doen (8 stalen water genomen op verschillende diepte (boven, in en onder de thermocline), en één uit beek die het meer voedde). Zoals het de gewoonte is voor mijn groepje, waren wij de laatsten die het practicumlokaal verlieten...
Vervolgens vervoegde ik de twee andere studenten uit mijn groepje van de practica ecotoxicologie, maten hoe radioactief onze beestjes waren, telden dode beestjes en vervingen het water van andere beestjes. Ofwel is er iets gewijzigd in de wiskunde (16+1+1 = 20), ofwel is er sprake van kannibalisme, ofwel is er sabotage in het spel, maar weeral bleken enkele beestjes om onverklaarbare reden verdwenen. Gelukkig zijn we niet het enige groepje dat dat voorheeft.
Toen ik weer op kot kwam rond kwart voor twee was ik uitgehongerd en doodmoe. Ik zette enkele bokes met geitenkaas en honing onder de grill en ging ondertussen de brievenbus open maken. Oh, verrassing, er was post voor mij! Het handschrift verraadde al meteen dat de post van thuis kwam en het viel me op dat deze brief, in tegenstelling tot die van Veerle, na drie dagen als is aangekomen (tov een tiental dagen voor Veerlepost). In de envelop vond ik de Kabouter Wesley stickers van in de Humo! Mijn geitenkaas-honingtoast die ik even later uit de oven haalde, getuigde dat hij daar toch net iets te lang had verbleven, maar stoutmoedig als ik ben (en vooral te koppig om zo'n lekker brokje eten weg te gooien), nam ik een hap... en de smaak was best nog oke.
Omdat ik nog steeds zo moe was, kroop ik na het eten in bed en, wonder boven wonder, sliep ik in en werd twee uur later wakker! Jep, ik was duidelijk moe. Na mijn siësta ging ik de straat op voor mijn vierde start-to-run les met Evy. (Anneleen, Marie, hoe staat het bij jullie?)
Normaal zou ik vanavond met mijn practicumgroepje van Aquatic Ecology een bezoekje brengen aan de A-bar, maar iedereen was zo moe na de vermoeiende staalname van gisteren, dus hadden we vanmiddag besloten om toch maar mooi thuis te blijven. Het beloofde dus een rustige avond te worden, tot ik een smsje kreeg van Ellen om mee met haar en Jens in de cinema naar Inception te gaan kijken. Aangezien ik overdag toch een tukje had gedaan en me dus iets energieker voelde, nam ik de uitnodiging met beide handen aan.
Ohjooo, wat een film! Indrukwekkend! Iets te veel schieten en vechten naar mijn goesting, maar echt wel een goed verhaal, één waar je achteraf nog over zit na te denken. Zeker een aanrader! Aangezien sommige dialogen een beetje ingewikkeld waren (vb hoe binnendringen in dromen, een gedachte in iemands hoofd planten of in verschillende lagen van dromen te werken), snel gingen en de film natuurlijk in het Engels was, heb ik wel wat details gemist, dus zou ik hem later nog wel eens met ondertiteling willen herbekijken.
Na de film gingen we in een Deense kroeg nog eentje drinken (Tempt Cider n°7, mjammie), waarna we afdropen en in ons bedje kropen....
zaterdag 11 september 2010
donderdag 9 september 2010
Donderdag 9 september - Excursie/Sampeling
Bij het opstaan iets raars: Mijn radioalarm stond om 6:30 uur ingesteld, en rond 6:30 kijk ik op mijn wekker: "oh, tijd om op te staan (nu al...), tot ik me realiseer: "he, mijn wekkerradio is helemaal niet afgegaan". (Mja, bij het verplaatsen van mijn wekker had ik waarschijnlijk per ongeluk aan het volumeknopje gedraaid.) Hoe het ook zij: hoe toevallig dat ik dan net op het juiste uur wakker werd! Het moet een soort wekker-telepathie zijn...
In mijn eerste lesmorgen om 8 uur (= kwart voor 8) kwam ik van een Deense medestudent te weten dat het inderdaad normaal is dat de lessen een kwartier later starten. Op die manier hebben ze tussen elke twee lessen minstens een pauze. Aangezien dat 's morgens ook mooi meegenomen is, neem ik me voor om vanaf nu tien minuten langer te slapen!
Een 45-minuten durende les en een kort practicum later vertrokken we op excursie naar een meer op Funen voor het vak Practicals in Aquatic Ecology. We werden ingedeeld in vier groepjes, kropen in waadpakken en daarmee in motorbootjes en sampleden er vervolgens op los! Koud was het niet echt (ik had me goed voorzien), maar toch wel kil en vochtig, zodat we allemaal toe waren aan een warm bad, open haard of op zijn minst een warme kop koffie/thee/chocomelk, maar geen van dit alles! Integendeel: verder stalen nemen! Uiteindelijk bleken we min of meer geluk te hebben met het weer: net toen terug naar de universiteit vertrokken, begon er een lange, natte regenbui... Ik moest opeens denken aan België... ;-)
Toen we weer aankwamen op de universiteit was onze dag echter nog niet gedaan: de stalen moesten nog worden gefilterd! Gelukkig geen taferelen zoals in La Brenne, waar we tot midden in de nacht stalen uitsorteerden! Neenee, na twee uur was het jobje geklaard, maar waren we op sterven na dood van de honger en konden we ein-de-lijk naar huis terugkeren. Op zo'n momenten is het wel jammer als er thuis geen mama aan het eten bezig is en het eten dampend op tafel staat als je thuiskomt... Ter compensatie gooide ik dan maar zelf wat prefab pasta-+-saus-uit-een-zakje in een pot, ontdooide een beetje groentenmengeling, et voila, in 10 minuten had ik zelf mijn dampend potje eten op tafel gezet!
Ohja, hieronder nog een foto van de brief die ik gisteren an Veerle heb gekregen. Hij was bijna twee weken onderweg! Misschien hebben de vreemde 'verwondingen' op de envelop er misschien wel mee te maken...
In mijn eerste lesmorgen om 8 uur (= kwart voor 8) kwam ik van een Deense medestudent te weten dat het inderdaad normaal is dat de lessen een kwartier later starten. Op die manier hebben ze tussen elke twee lessen minstens een pauze. Aangezien dat 's morgens ook mooi meegenomen is, neem ik me voor om vanaf nu tien minuten langer te slapen!
Een 45-minuten durende les en een kort practicum later vertrokken we op excursie naar een meer op Funen voor het vak Practicals in Aquatic Ecology. We werden ingedeeld in vier groepjes, kropen in waadpakken en daarmee in motorbootjes en sampleden er vervolgens op los! Koud was het niet echt (ik had me goed voorzien), maar toch wel kil en vochtig, zodat we allemaal toe waren aan een warm bad, open haard of op zijn minst een warme kop koffie/thee/chocomelk, maar geen van dit alles! Integendeel: verder stalen nemen! Uiteindelijk bleken we min of meer geluk te hebben met het weer: net toen terug naar de universiteit vertrokken, begon er een lange, natte regenbui... Ik moest opeens denken aan België... ;-)
 |
| Excursie... |
Toen we weer aankwamen op de universiteit was onze dag echter nog niet gedaan: de stalen moesten nog worden gefilterd! Gelukkig geen taferelen zoals in La Brenne, waar we tot midden in de nacht stalen uitsorteerden! Neenee, na twee uur was het jobje geklaard, maar waren we op sterven na dood van de honger en konden we ein-de-lijk naar huis terugkeren. Op zo'n momenten is het wel jammer als er thuis geen mama aan het eten bezig is en het eten dampend op tafel staat als je thuiskomt... Ter compensatie gooide ik dan maar zelf wat prefab pasta-+-saus-uit-een-zakje in een pot, ontdooide een beetje groentenmengeling, et voila, in 10 minuten had ik zelf mijn dampend potje eten op tafel gezet!
Ohja, hieronder nog een foto van de brief die ik gisteren an Veerle heb gekregen. Hij was bijna twee weken onderweg! Misschien hebben de vreemde 'verwondingen' op de envelop er misschien wel mee te maken...
 |
| De post, uw vriend |
Woensdag 8 september - Snyvide og de syv små dværge
Een luie dag, waar niet zoveel over te vertellen valt.
Ik dacht dat ik 's morgens om 8 uur practicum had, maar had gisterenavond in mijn agenda gekeken en tot de conclusie gekomen dat we dat hadden verzet naar 16 uur. Cool! Uitslapen!
's Morgens werd ik wakker rond 8:30 uur en vond dat wel oke: niet te vroeg om nog moe te zijn, niet te laat om mijn hele dag verspild te hebben. Ik nam me vervolgens voor om wat Deens te studeren vandaag.
Mijn Deens avontuur begon met 'Snyvide og de syv små dværge' oftwel Sneeuwwitje en de zeven dwergen, maar dan Deens gesproken en met Deense ondertiteling.
Vervolgens wou ik een paar lessen van mijn assimilcursus Deens studeren, maar bleef ik op internet steken bij een lange docufilm over 9/11 enjah... daar ging mijn goed voornemen van vandaag, want ik moest erna alweer vertrekken naar de universiteit.
's Avonds was er het Danish Café, georganiseerd door het Erasmus Student Network. Hier was het de bedoeling om kennis te maken met het Deense eten. Er was superveel volk, waardoor de porties zienderogen verkleinden. Helaas voor mij was het vooral vlees, dus kreeg ik voor 2 kronen een extragroot (enfin, in vergelijking met de rest) en erg lekker stuk chocoladecake. Gelukkig had ik daarvoor toch al half fatsoenlijk gegeten, anders zou ik honger geleden hebben. Mijn (30 DKK) Carlsberg biertje zorgde er echter ook wel voor dat mijn maag wat extra werd gevuld. :-)
Ten slotte vertrok ik op tijd terug naar huis, want morgen heb ik een laaaange dag voor de boeg!
Ik dacht dat ik 's morgens om 8 uur practicum had, maar had gisterenavond in mijn agenda gekeken en tot de conclusie gekomen dat we dat hadden verzet naar 16 uur. Cool! Uitslapen!
's Morgens werd ik wakker rond 8:30 uur en vond dat wel oke: niet te vroeg om nog moe te zijn, niet te laat om mijn hele dag verspild te hebben. Ik nam me vervolgens voor om wat Deens te studeren vandaag.
Mijn Deens avontuur begon met 'Snyvide og de syv små dværge' oftwel Sneeuwwitje en de zeven dwergen, maar dan Deens gesproken en met Deense ondertiteling.
Vervolgens wou ik een paar lessen van mijn assimilcursus Deens studeren, maar bleef ik op internet steken bij een lange docufilm over 9/11 enjah... daar ging mijn goed voornemen van vandaag, want ik moest erna alweer vertrekken naar de universiteit.
's Avonds was er het Danish Café, georganiseerd door het Erasmus Student Network. Hier was het de bedoeling om kennis te maken met het Deense eten. Er was superveel volk, waardoor de porties zienderogen verkleinden. Helaas voor mij was het vooral vlees, dus kreeg ik voor 2 kronen een extragroot (enfin, in vergelijking met de rest) en erg lekker stuk chocoladecake. Gelukkig had ik daarvoor toch al half fatsoenlijk gegeten, anders zou ik honger geleden hebben. Mijn (30 DKK) Carlsberg biertje zorgde er echter ook wel voor dat mijn maag wat extra werd gevuld. :-)
Ten slotte vertrok ik op tijd terug naar huis, want morgen heb ik een laaaange dag voor de boeg!
woensdag 8 september 2010
Dinsdag 7 september - een examen meer, auwch
Vanmorgen had ik van 9 tot 12 voor de eerste keer les van het vak Behavioural biology. Net zoals mijn andere voorgaande lessen, startte de prof een kwartier later. Hij begon met een uitleg over wat we allemaal gingen doen en hup, na 20 minuten was onze zogezegd 3-uur durende les afgelopen! Helaas wist de prof wel te melden dat er, hoewel nog niet in het examenooster, toch een examen is. Verdorie, ik was er net zo blij mee dat mijn enige andere examen in oktober de allereerste dag van de twee weken durende examenperiode stond zodat ik daarna nog tijd had voor een Belgiëbezoek. Nu er een examen bijkomt en we nog geen idee hebben wanneer dat gaat vallen, kan dat huiswaarts keren wel eens in de problemen komen...
In de tijd die ik vervolgens tussen mijn twee lessen had, ging ik naar een pc-lokaal om wat nota's van behavioural biology af te drukken, maar doordat het zooooo'n groot document was, duurde dat superlang om af te drukken en heeft mijn document een hele rij wachtende documenten van andere mensen veroorzaakt. Oeps... :-) Uiteindelijk is het nog niet voor een derde afgedrukt omdat een stomme Deen waarschijnlijk mijn document heeft gedeleted uit de printlijst! Aaargh!
Erna had ik mijn eerste les Practical in Aquatic Ecology. Ook hier wachtte de prof bijna een kwartier om te beginnen.... Donderdag gaan we op excursie: stalen nemen in/op een meer...
Even later had ik nog een uurtje practicum ecotoxicologie, waarin we dode beestjes telden en radioactieve beestjes testten op hun radioactiviteit. De volgende dagen van de week moeten we dat elke dag doen...
Vervolgens ging ik naar de bank om een rekening te openen (binnen een dikke week krijg ik mijn kaart en rekeningnummer) en vroeg info omtrent de liability insurance, waarvan ze op de orientation day hebben gezegd dat we dat toch best nemen. Ja, hallo, dat ding kost 250 euro voor een jaar! WTF!
In de tijd die ik vervolgens tussen mijn twee lessen had, ging ik naar een pc-lokaal om wat nota's van behavioural biology af te drukken, maar doordat het zooooo'n groot document was, duurde dat superlang om af te drukken en heeft mijn document een hele rij wachtende documenten van andere mensen veroorzaakt. Oeps... :-) Uiteindelijk is het nog niet voor een derde afgedrukt omdat een stomme Deen waarschijnlijk mijn document heeft gedeleted uit de printlijst! Aaargh!
Erna had ik mijn eerste les Practical in Aquatic Ecology. Ook hier wachtte de prof bijna een kwartier om te beginnen.... Donderdag gaan we op excursie: stalen nemen in/op een meer...
Even later had ik nog een uurtje practicum ecotoxicologie, waarin we dode beestjes telden en radioactieve beestjes testten op hun radioactiviteit. De volgende dagen van de week moeten we dat elke dag doen...
Vervolgens ging ik naar de bank om een rekening te openen (binnen een dikke week krijg ik mijn kaart en rekeningnummer) en vroeg info omtrent de liability insurance, waarvan ze op de orientation day hebben gezegd dat we dat toch best nemen. Ja, hallo, dat ding kost 250 euro voor een jaar! WTF!
maandag 6 september 2010
Maandag 6 september - van hot naar her
Wauw, vandaag was best een drukke dag!
Om 8:00 uur (enfin, 8:15 uur) begon mijn allereerste 4-uur durende practicum van ecotoxicologie. Mijn groepje bestond naast de Spaanse Diego (die ik al had ontmoet) ook uit Ellen uit "the States", die pas eergisteren is aangekomen, en de Deense Henrik, maar die kwam niet opdagen... Misschien weigerde hij wel om in het 'erasmusgroepje' te zitten. :-) Enfin, zoals meestal het geval is voor mijn practicumgroepjes eindigden we weer als laatsten (ligt dat nu aan mij?), maar we hadden wel enkele toffe uren.
We doen vier experimenten die lopen over meerdere dagen/weken waarbij we de toxiciteit van verschillende metalen (in ons geval zink) testen.We werkten in de kelder waar alle waterbeestjes zitten, en om natuurlijke omstandigheden wat na te bootsen, wordt die kelder gekoeld. Vandaag was het er bv. zo'n 14°, wat best fris is om 4 uur in te werken (ik mag er niet aan denken wat dat geeft in de winter...). Gelukkig konden we, ja, we werden zelfs aangespoord, om koffiepauze te nemen. Nog beter: buiten het lokaal stond een karretje met thermossen koffie, chocomelk, thee en snoepjes! Misschien moeten ze dat bij practica in de KUL ook eens invoeren. ;-) Agendapunt nr 1 op volgende departementsraad?
Tijdens ons practicumbabbeltje kwam ik te weten dat mijn biomaatje Diego zijn verblijfsvergunning pas de 31ste augustus had aangevraagd en enkele dagen later al had toegekregen, terwijl ik na drie weken nog steeds zit te wachten... Ik begon me bijgevolg een beetje zorgen te maken... Als mijne misschien ook zo snel was opgestuurd, stond mijn naam nog niet op mijn brievenbus en heeft de postbode deze dan wrs ook niet ingestoken... Ik belde naar het telefoonnummer van het kantoor in mijn erasmusinfoboekje, waarbij ik mijn uitleg deed, werd doorgeschakeld, hallo zei, weer werd doorgeschakeld, mijn uitleg opnieuw deed en ten slotte tot de conclusie kwam dat ik was doorverbonden naar een kantoor aan de andere kant van het land. Ja, lap... Ik nam me dan maar voor om vandaag nog in hoogsteigen persoon naar het kantoor (helemaal aan de andere kant van de stad) te fietsen.
's Middags had ik afgesproken met Miso, mijn Zuid-Koreaanse buddy. Ze is maar net aangekomen in Odense na een lange reis naar Santiago de Compostella en aangezien ik hier al best land ben, moet ze me ook niet meer de typische buddydingen tonen, maar we hadden een fijn gesprek. En ze nodigde me uit om vanavond samen te eten in het 'Monday Café'. Oké! Helaas maakte ik me ondertussen wat zorgen over mijn verblijfsvergunning en vertrok ik dus ook redelijk snel, aangezien het kantoor sloot om 15u en het nog een eind fietsen was.
Toen ik op mijn fiets stapte, bedacht ik mij dat als ik mijn verblijfsvergunning meteen zou meekrijgen, ik best direct erna langs het andere stadskantoor zou passeren voor mijn CPR-nummer (een soort van rijksregisternummer dat hier wordt gebruikt voor àlles en ik vb nodig heb voor het openen van een bankrekening). Aangezien ook dit kantoor zou sluiten om 15:00 moest ik me echt wel haasten... Na een race over de Odensese fietspaden kwam ik ruim voor sluitingstijd aan op het kantoor! Mijn brief bleek verstuurd drie dagen nadat ik mijn verblijfsvergunning had aangevraagd (ipv twee weken zoals ze me hadden verteld) en inderdaad stond mijn naam toen nog niet op de brievenbus. Huphup, met de verblijfsvergunning in mijn fietstas op naar het volgende kantoor! Ik sprong weer op mijn fiets en racete terug naar het centrum, naar het kantoor waar ik mijn CPR-nummer moest aanvragen (want beide diensten in 1 kantoor zou àl te gemakkelijk zijn). Ik was er zelfs nog een klein kwartiertje voor sluitingstijd en een kwartiertje later kwam ik met mijn CPR-nummerpapier in de hand weer fluitend buiten.
Vervolgens ging ik naar de stadsbibliotheek voor wat Disneyfilms om mijn Deens wat te oefenen. Disneyfilms zijn immers tof en je kan zowel Deense dubbing als Deense ondertiteling aanzetten! Daarna kreeg het postkantoor een bezoekje, aangezien ik enveloppes, postzegels en een gsm-herlaadkaart nodig had. Uiteindelijk bedacht ik mij dat ik, nu ik eindelijk mijn CPR-nummer had, eindelijk een bankrekening kon openen. Helaas was het net 16:00 gepasseerd wanneer ik daar aankwam en banken... om 16:00 sluiten... Achja, morgen opnieuw, en dan kan ik vanavond eens checken welke papieren ik eigenlijk moet meenemen naar de bank...
Terug op kot had ik even de tijd om mijn mails te checken en te ontdekken dat er lesmateriaal voor de komende dagen online was gekomen. Vervolgens (verdorie, geen tijd gehad om te gaan joggen!) vertrok ik weer richting centrum, waar ik had afgesproken met mijn buddy Miso en wat vrienden van haar om te gaan avondeten in het 'Monday Café', een plek waar je goedkoop en lekker eten vindt en ook veel Erasmussers komen. Inderdaad, ik vulde mijn buikje met een lekkere Spaanse omelet en deed ondertussen een gezellige babbel met Miso's vrienden: twee Spanjaarden en een Duitser, en even later nog twee Spanjaard en een Griek. We smeedden ook al plannen om vrijdagavond een bezoekje te brengen aan de A-Bar!
Samengevat: de week is goed begonnen en er staat nog veel op het programma deze week: lessen van elk vak (ik ben benieuwd!), een donderdag excursie voor staalnames in een meer en een rivier, woensdagvond het Danish Café van het Erasmus Student Network, vrijdagavond A-bar, zaterdagavond Welcome Party van het Erasmus Student Network, ... Laat maar komen! This is immers erasmus, baby! ;-)
Om 8:00 uur (enfin, 8:15 uur) begon mijn allereerste 4-uur durende practicum van ecotoxicologie. Mijn groepje bestond naast de Spaanse Diego (die ik al had ontmoet) ook uit Ellen uit "the States", die pas eergisteren is aangekomen, en de Deense Henrik, maar die kwam niet opdagen... Misschien weigerde hij wel om in het 'erasmusgroepje' te zitten. :-) Enfin, zoals meestal het geval is voor mijn practicumgroepjes eindigden we weer als laatsten (ligt dat nu aan mij?), maar we hadden wel enkele toffe uren.
We doen vier experimenten die lopen over meerdere dagen/weken waarbij we de toxiciteit van verschillende metalen (in ons geval zink) testen.We werkten in de kelder waar alle waterbeestjes zitten, en om natuurlijke omstandigheden wat na te bootsen, wordt die kelder gekoeld. Vandaag was het er bv. zo'n 14°, wat best fris is om 4 uur in te werken (ik mag er niet aan denken wat dat geeft in de winter...). Gelukkig konden we, ja, we werden zelfs aangespoord, om koffiepauze te nemen. Nog beter: buiten het lokaal stond een karretje met thermossen koffie, chocomelk, thee en snoepjes! Misschien moeten ze dat bij practica in de KUL ook eens invoeren. ;-) Agendapunt nr 1 op volgende departementsraad?
Tijdens ons practicumbabbeltje kwam ik te weten dat mijn biomaatje Diego zijn verblijfsvergunning pas de 31ste augustus had aangevraagd en enkele dagen later al had toegekregen, terwijl ik na drie weken nog steeds zit te wachten... Ik begon me bijgevolg een beetje zorgen te maken... Als mijne misschien ook zo snel was opgestuurd, stond mijn naam nog niet op mijn brievenbus en heeft de postbode deze dan wrs ook niet ingestoken... Ik belde naar het telefoonnummer van het kantoor in mijn erasmusinfoboekje, waarbij ik mijn uitleg deed, werd doorgeschakeld, hallo zei, weer werd doorgeschakeld, mijn uitleg opnieuw deed en ten slotte tot de conclusie kwam dat ik was doorverbonden naar een kantoor aan de andere kant van het land. Ja, lap... Ik nam me dan maar voor om vandaag nog in hoogsteigen persoon naar het kantoor (helemaal aan de andere kant van de stad) te fietsen.
's Middags had ik afgesproken met Miso, mijn Zuid-Koreaanse buddy. Ze is maar net aangekomen in Odense na een lange reis naar Santiago de Compostella en aangezien ik hier al best land ben, moet ze me ook niet meer de typische buddydingen tonen, maar we hadden een fijn gesprek. En ze nodigde me uit om vanavond samen te eten in het 'Monday Café'. Oké! Helaas maakte ik me ondertussen wat zorgen over mijn verblijfsvergunning en vertrok ik dus ook redelijk snel, aangezien het kantoor sloot om 15u en het nog een eind fietsen was.
Toen ik op mijn fiets stapte, bedacht ik mij dat als ik mijn verblijfsvergunning meteen zou meekrijgen, ik best direct erna langs het andere stadskantoor zou passeren voor mijn CPR-nummer (een soort van rijksregisternummer dat hier wordt gebruikt voor àlles en ik vb nodig heb voor het openen van een bankrekening). Aangezien ook dit kantoor zou sluiten om 15:00 moest ik me echt wel haasten... Na een race over de Odensese fietspaden kwam ik ruim voor sluitingstijd aan op het kantoor! Mijn brief bleek verstuurd drie dagen nadat ik mijn verblijfsvergunning had aangevraagd (ipv twee weken zoals ze me hadden verteld) en inderdaad stond mijn naam toen nog niet op de brievenbus. Huphup, met de verblijfsvergunning in mijn fietstas op naar het volgende kantoor! Ik sprong weer op mijn fiets en racete terug naar het centrum, naar het kantoor waar ik mijn CPR-nummer moest aanvragen (want beide diensten in 1 kantoor zou àl te gemakkelijk zijn). Ik was er zelfs nog een klein kwartiertje voor sluitingstijd en een kwartiertje later kwam ik met mijn CPR-nummerpapier in de hand weer fluitend buiten.
Vervolgens ging ik naar de stadsbibliotheek voor wat Disneyfilms om mijn Deens wat te oefenen. Disneyfilms zijn immers tof en je kan zowel Deense dubbing als Deense ondertiteling aanzetten! Daarna kreeg het postkantoor een bezoekje, aangezien ik enveloppes, postzegels en een gsm-herlaadkaart nodig had. Uiteindelijk bedacht ik mij dat ik, nu ik eindelijk mijn CPR-nummer had, eindelijk een bankrekening kon openen. Helaas was het net 16:00 gepasseerd wanneer ik daar aankwam en banken... om 16:00 sluiten... Achja, morgen opnieuw, en dan kan ik vanavond eens checken welke papieren ik eigenlijk moet meenemen naar de bank...
Terug op kot had ik even de tijd om mijn mails te checken en te ontdekken dat er lesmateriaal voor de komende dagen online was gekomen. Vervolgens (verdorie, geen tijd gehad om te gaan joggen!) vertrok ik weer richting centrum, waar ik had afgesproken met mijn buddy Miso en wat vrienden van haar om te gaan avondeten in het 'Monday Café', een plek waar je goedkoop en lekker eten vindt en ook veel Erasmussers komen. Inderdaad, ik vulde mijn buikje met een lekkere Spaanse omelet en deed ondertussen een gezellige babbel met Miso's vrienden: twee Spanjaarden en een Duitser, en even later nog twee Spanjaard en een Griek. We smeedden ook al plannen om vrijdagavond een bezoekje te brengen aan de A-Bar!
Samengevat: de week is goed begonnen en er staat nog veel op het programma deze week: lessen van elk vak (ik ben benieuwd!), een donderdag excursie voor staalnames in een meer en een rivier, woensdagvond het Danish Café van het Erasmus Student Network, vrijdagavond A-bar, zaterdagavond Welcome Party van het Erasmus Student Network, ... Laat maar komen! This is immers erasmus, baby! ;-)
zondag 5 september 2010
Zondag 5 september - Ijslandse lunch
Voor het eerst sinds ik in Denemarken ben, kon ik eens echt uitslapen: pas om kwart na 11 opende ik mijn oogjes. Het ophangen van een fleecedeken voor het raam in combinatie met een autoluwe zondag bleek vruchten af te werpen!
's Middags had ik afgesproken met de Ijslandse Gudrun om bij haar op kot te lunchen. Speciaal voor mij haalde ze wat Ijslandse broodjes uit de diepvries om ze vervolgens in de over te bakken. Njummie! Blijkbaar eten de Denen zo'n broodjes enkel met Kerstmis, maar zijn ze voor Ijslanders bijna 'vaste kost'. Ik hoop ze aan te treffen in Deense winkels... Op haar kot wisselde ik ook enkele woorden uit met een Amerikaan uit Ohio, waaraan ik heb uitgelegd dat Vlaams geen taal was, maar dat we Nederlands praten in Vlaanderen...
Na de lunch heb ik mijn mijn practicum voor ecotoxicologie voorbereid en verder totaal niks gedaan...
Ik ben me nu mentaal aan het voorbereiden om zodadelijk te gaan slapen, want morgen (en ook bijna alle dagen erna deze week) heb ik practicum om 8 uur (of kwart na 8 naar Deense normen)...
's Middags had ik afgesproken met de Ijslandse Gudrun om bij haar op kot te lunchen. Speciaal voor mij haalde ze wat Ijslandse broodjes uit de diepvries om ze vervolgens in de over te bakken. Njummie! Blijkbaar eten de Denen zo'n broodjes enkel met Kerstmis, maar zijn ze voor Ijslanders bijna 'vaste kost'. Ik hoop ze aan te treffen in Deense winkels... Op haar kot wisselde ik ook enkele woorden uit met een Amerikaan uit Ohio, waaraan ik heb uitgelegd dat Vlaams geen taal was, maar dat we Nederlands praten in Vlaanderen...
Na de lunch heb ik mijn mijn practicum voor ecotoxicologie voorbereid en verder totaal niks gedaan...
Ik ben me nu mentaal aan het voorbereiden om zodadelijk te gaan slapen, want morgen (en ook bijna alle dagen erna deze week) heb ik practicum om 8 uur (of kwart na 8 naar Deense normen)...
Zaterdag 4 september - quiz!
Aangezien het gisteren nogal laat was geworden, had ik het plan opgevat om vandaag wat uit te slapen. Helaas werd dedees alweer vroeger dan gepland wakker en dan is een mens natuurlijk nog moe... Enfin, ik heb een deel van mijn tijd nuttig opgevuld met o.a. het lezen van het cursusdeel van de les ecotoxicologie waar ik een deel afwezig was (ijverig!), joggen (les twee) en het breien van een tweede polswarmer. Aangezien ik de eerste polswarmer ongeveer zo'n jaar geleden heb gemaakt, weet ik niet meer zo geweldig goed hoe mijn zelf ontwikkeld patroon ineen zat (en ik heb dat natuurlijk niet opgeschreven), dus heb ik wat telwerk en probeersels achter de rug en/of voor de boeg.
Later op de dag heb ik mijn kotgenoot Chris een uitgebreide infosessie gegeven over het cantusgebeuren in België, aangevuld met film- en fotomateriaal. Ik denk dat hij het nu wel jammer vindt dat hij geen uitwisseling in België heeft gekozen, want hij vond het cantusgebeuren wel érg interessant. ;-) Ik moet toegeven dat ik er zelf ook wel een beetje heimweeïg van werd...
Na de cantusinfosessie gingen we naar een Quiz Night in de buurt, georganiseerd in een kleine studentenbar in een residentie genaamd Teknisk Kollegium. Daar aangekomen werd het een hele onderneming om uit te vissen waar het gebeuren plaatsvond, aangezien er nergens pijltjes richting bar te bespeuren waren. Persoon 1 stuurde ons naar de eerste verdieping. Nope, enkel kamers en een zaaltje waar 3 studenten aan het biljarten waren. Persoon 2, een biljartende Zwitser, zei vervolgens dat de quiz in de kelder doorging. Huppakee, trappen af, naar de kelder. Helaas, daar hadden we ook geen geluk. Onderweg terug naar boven kwamen we twee andere studenten tegen, een Ests meisje en een Deense jongen (van wie ik allebei de naam weer ben vergeten, shame on me) die ook op zoek waren naar de plaats van het gebeuren. Een van hen was er gisteren nog geweest, maar in de doolhof van gangen wist ze totaal niet meer hoe er te geraken. Wat ze wel wist, was dat het in een kelder was. En hup, opnieuw naar diezelfde kelder, maar neen, weer geen geluk. We besloten het onderweg nog eens te vragen. Onze behulpzame wegwijzer nr 3 wist ons te vertellen dat we eerst naar de eerste verdieping moesten en dan ergens in een gang de trap naar de kelder moesten nemen. En ja! Eindbestemming bereikt!
De quiz zelf zat redelijk goed in elkaar. Jammer dat de muziekronde onze Estse-Deense-Canadese-Belgische unie heeft genekt (Qualiet, waar ben je als we u nodig hebben?!), maar we hebben ons wel geamuseerd. Ik heb in het kort onze politieke situatie uitgelegd aan de Deen. Hij was ervan overtuigd dat ons kleine landje weldra zou splitsen, maar ik heb hem ervan overtuigd dat dat de komende tien(tallen) jaren niet het geval zal zijn. Achja, Belgische politiek... :-)
Ik ontdekte bovendien ook nog een heel lekkere Deense (?) cider, gemaakt van appel, vlierbloesem en bosbes. Yummie!!! En ook heel mooie flesjes trouwens!
Later op de dag heb ik mijn kotgenoot Chris een uitgebreide infosessie gegeven over het cantusgebeuren in België, aangevuld met film- en fotomateriaal. Ik denk dat hij het nu wel jammer vindt dat hij geen uitwisseling in België heeft gekozen, want hij vond het cantusgebeuren wel érg interessant. ;-) Ik moet toegeven dat ik er zelf ook wel een beetje heimweeïg van werd...
Na de cantusinfosessie gingen we naar een Quiz Night in de buurt, georganiseerd in een kleine studentenbar in een residentie genaamd Teknisk Kollegium. Daar aangekomen werd het een hele onderneming om uit te vissen waar het gebeuren plaatsvond, aangezien er nergens pijltjes richting bar te bespeuren waren. Persoon 1 stuurde ons naar de eerste verdieping. Nope, enkel kamers en een zaaltje waar 3 studenten aan het biljarten waren. Persoon 2, een biljartende Zwitser, zei vervolgens dat de quiz in de kelder doorging. Huppakee, trappen af, naar de kelder. Helaas, daar hadden we ook geen geluk. Onderweg terug naar boven kwamen we twee andere studenten tegen, een Ests meisje en een Deense jongen (van wie ik allebei de naam weer ben vergeten, shame on me) die ook op zoek waren naar de plaats van het gebeuren. Een van hen was er gisteren nog geweest, maar in de doolhof van gangen wist ze totaal niet meer hoe er te geraken. Wat ze wel wist, was dat het in een kelder was. En hup, opnieuw naar diezelfde kelder, maar neen, weer geen geluk. We besloten het onderweg nog eens te vragen. Onze behulpzame wegwijzer nr 3 wist ons te vertellen dat we eerst naar de eerste verdieping moesten en dan ergens in een gang de trap naar de kelder moesten nemen. En ja! Eindbestemming bereikt!
De quiz zelf zat redelijk goed in elkaar. Jammer dat de muziekronde onze Estse-Deense-Canadese-Belgische unie heeft genekt (Qualiet, waar ben je als we u nodig hebben?!), maar we hebben ons wel geamuseerd. Ik heb in het kort onze politieke situatie uitgelegd aan de Deen. Hij was ervan overtuigd dat ons kleine landje weldra zou splitsen, maar ik heb hem ervan overtuigd dat dat de komende tien(tallen) jaren niet het geval zal zijn. Achja, Belgische politiek... :-)
Ik ontdekte bovendien ook nog een heel lekkere Deense (?) cider, gemaakt van appel, vlierbloesem en bosbes. Yummie!!! En ook heel mooie flesjes trouwens!
Abonneren op:
Reacties (Atom)