Omdat in de Aldi de dozen van 15 eieren goedkoper waren dan die van 10 en ik dus nu met een stapel eieren opgescheept zit, ontbeten we met roerei, op smaak gebracht met...suiker! Diegenen die denken "eikebah" hebben dit hoogstwaarschijnlijk nog nooit geproefd en hebben bijgevolg geen recht van spreken, want roerei met suiker is njammienjammie!
De rest van de dag deden we weinig... De dag werd culinair nog verrijkt met een Tsjechisch pakketje instant "malinová-pudding" (dankje Nele): een roze zelf te maken pudding (Tjechische bereidinswijzen lezen, ajajaj) waarvan we de smaak niet echt konden thuisbrengen, hoewel lekker! Achteraf ontdekten dat het frambozenpudding was... Vergezeld van mijn frambozenpudding heb een hele tijd dingen zitten opzoeken over printers: reclameblaadjes doorsnuisteren, prijzen vergelijken, prijzen van inktcartridges vergelijken, testaankoop... en hupla, ik sprong op mijn fiets en kocht een printer (en keerde iets minder 'springerig' terug op mijn fiets, want die printer was echt wel zwaar)! Opnieuw een "to do" van mijn lijstje geschrapt...
Voor het avondeten improviseerden we erop los: grote rode pepers uit de oven, gevuld met een aubergineparmezaanpasta, vergezeld van polenta met rozemarijn. Wat een hit!!! Vooraf kregen we een aperitiefje van Chris (de Canadese kotgenoot): mijn allereerste Carlsberg! Enjah, voor zover ik van bier hou, was het wel oké.
Rond kwart voor negen kwam kotgenoot Victoria op kot, duidelijk gehaast. "Zijn jullie er nog?" vroeg ze, "En die afspraak met de onderbuur om half negen over de huisregels?" F***, ik had mezelf nochtans zo hard gezegd om dat niet te vergeten en jah... Ik was waarschijnlijk helemaal van de wereld door onze hemelse kookkunsten... We begaven ons naar beneden en deden vervolgens een praatje van welgeteld vijf minuten met de -vandaag al net iets minder stugge- onderbuur over welke wasmachine we mogen gebruiken, waar welk afval thuishoort en dat we zeker wel feestjes mogen doen, maar de muziek na middernacht niet te luid mogen zetten. Oké, dat was dat!
vrijdag 27 augustus 2010
donderdag 26 augustus: inburgering
Aangezien Odense de geboortestad is van Hans Christian Andersen kan je jezelf geen Odensenaar (Odensees, Odensiaan, ...?) noemen vooraleer je wat meer weet over deze befaamde sprookjesschrijver. Met deze inburgeringsgedachte in het achterhoofd besloten we vandaag het aan hem gewijde museum te bezoeken. Hans Christian Andersen blijk trouwens een erg intrigerend figuur te zijn!
Aangezien we gisteren op het Odense filmfestival voor een volle zaal stonden voor het kortfilmpakket 'Nothing is as it seems', besloten we vandaag wat beter op tijd af te zakken naar de filmzaal. Het bleek een goede keuze te zijn om een tweede poging te wagen, want de meeste van de 8 kortfilms die we voorgeschoteld kregen, waren echt wel geweldig! Enkele die me opvielen:
Al een tiental dagen geleden vertelde de buurman me dat ik samen met de andere studenten eens moest langskomen om de huisregels uit te leggen. Het werd dus wel eens hoog tijd daarvoor en dus ging ik naar beneden om 'een afspraak te maken'. De man dacht diep na en antwoordde "morgen rond 20u30 zal wel passen". Ik stelde mijn kotgenoten op de hoogte en met een gevoel dat ik het zou vergeten probeerde ik me de afspraak mooi in mijn geheugen in te prenten...
Er lagen al een tijdje enkele appels in de koelkast waarvan we al elke dag zeiden "daar moeten we vandaag of morgen toch eens iets mee doen" en eindelijk was het moment aangebroken: we maakten gebakken gekarameliseerde appeltjes! Enfin, dat was toch de bedoeling. Echt gekarameliseerd waren ze niet, maaaaar ze waren wel gigantisch lekker. Bravo voor de kok! Begeleid door Shrek 2 aten we ze op...
Aangezien we gisteren op het Odense filmfestival voor een volle zaal stonden voor het kortfilmpakket 'Nothing is as it seems', besloten we vandaag wat beter op tijd af te zakken naar de filmzaal. Het bleek een goede keuze te zijn om een tweede poging te wagen, want de meeste van de 8 kortfilms die we voorgeschoteld kregen, waren echt wel geweldig! Enkele die me opvielen:
- Mi amigo invisible: Over een jongen die ervan droomt ooit danser te worden, maar zelfs te schuw is om aan tafel te vragen om het zout door te geven... Tot plots zijn onzichtbare vriend verschijnt... Trailer: http://www.youtube.com/watch?v=H_mawmXh8NI
- Logorama: een tekenfilmwereld die volledig uit logo's is opgebouwd. Michelinmannetjes, Mister Proper, Ronald Mc Donald, ... Je komt ze er allemaal tegen! Deze film won blijkbaar ooit een oscar voor beste kortfilm. Je kan hem volledig bekijken op: http://vimeo.com/10149605
- La fuite: Tof gemaakte kortfilm over een mannetje opgesloten op een computerscherm dat vecht om daar weg te geraken. Volledige versie: http://www.youtube.com/watch?v=LfXhRXEQveE
Al een tiental dagen geleden vertelde de buurman me dat ik samen met de andere studenten eens moest langskomen om de huisregels uit te leggen. Het werd dus wel eens hoog tijd daarvoor en dus ging ik naar beneden om 'een afspraak te maken'. De man dacht diep na en antwoordde "morgen rond 20u30 zal wel passen". Ik stelde mijn kotgenoten op de hoogte en met een gevoel dat ik het zou vergeten probeerde ik me de afspraak mooi in mijn geheugen in te prenten...
Er lagen al een tijdje enkele appels in de koelkast waarvan we al elke dag zeiden "daar moeten we vandaag of morgen toch eens iets mee doen" en eindelijk was het moment aangebroken: we maakten gebakken gekarameliseerde appeltjes! Enfin, dat was toch de bedoeling. Echt gekarameliseerd waren ze niet, maaaaar ze waren wel gigantisch lekker. Bravo voor de kok! Begeleid door Shrek 2 aten we ze op...
donderdag 26 augustus 2010
blog Mattia
En ja, ook Mattia houdt dit jaar een blog bij! Zijn avonturen (die op dit moment ook redelijk Deens getint zijn) lees je op http://vriendin-op-erasmus.blogspot.com/.
Enjoy!
Enjoy!
Woensdag 25 augustus: films, films en nog eens films!
Odense organiseert elk jaar gedurende de laatste dagen van augustus het gratis Odense International Film Festival en aangezien we in Odense vertoeven nu, het de laatste dagen van augustus zijn, wij zelf redelijk internationaal gezelschap zijn en we van film houden, besloten we deze kans niet aan onze neus voorbij te laten gaan!
In de voormiddag wilden we naar een pakket kortfilms gaan kijken, genaamd "nothing is as it seems', maar toen we slechts net op tijd bij de filmzaal aankwamen, bleken alle plaatsen volzet. Verdorie! We besloten dan maar om gewoon een andere, nog niet volle zaal (of beter: gezellig klein zaaltje) binnen te wandelen (goeie keuze!) en morgen de gemiste films bij te wonen en te zien dat we wel op voorhand daar zijn.
Je komt al wel eens een vreemde film tegen op zo'n festival, zoals eentje over een man die na zijn liposuctie met zijn eigen weggezogen vet een spaghettisausje maakt en het smakelijk opeet...
In de namiddag bekeken we op kot Mr. Nobody van Jaco Van Dormael. Toen ik deze film enkele maanden geleden zag in de cinema was ik totaal van mijn sokken geblazen. Een aanrader voor wie houdt van een niet alledaagse film. Je kan hem bekijken op youtube: http://www.youtube.com/watch?v=E32gxYot1gU.
's Avonds besloten we een ander kortfilmpakket te bekijken, welk de naam 'the peculiarities of being' draagt. We kregen eerste een Belgische kortfilm op ons bord, die -zonder chauvinistisch te zijn- echt wel goed was, gevolgd door nog 5 andere kortfilms waarvan de ene al voor een vrijere interpretatie vatbaar was dan de andere (m.a.w. totaal onbegrijpbaar of iets minder onbegrijpbaar). Achteraf kon het publiek vragen stellen aan enkele van de regisseurs. Hoewel niet alle films even goed waren, was het toch een heel geslaagde, fijne en interessante ervaring en het valt me des te meer op dat (kort)films ook echte kunstwerken kunnen zijn die een totaal andere manier van kijken vergen dan de doorsnee films!
We dronken nog een glas lekkere (verse) melk met honing en vertrokken naar dromenland...
In de voormiddag wilden we naar een pakket kortfilms gaan kijken, genaamd "nothing is as it seems', maar toen we slechts net op tijd bij de filmzaal aankwamen, bleken alle plaatsen volzet. Verdorie! We besloten dan maar om gewoon een andere, nog niet volle zaal (of beter: gezellig klein zaaltje) binnen te wandelen (goeie keuze!) en morgen de gemiste films bij te wonen en te zien dat we wel op voorhand daar zijn.
Je komt al wel eens een vreemde film tegen op zo'n festival, zoals eentje over een man die na zijn liposuctie met zijn eigen weggezogen vet een spaghettisausje maakt en het smakelijk opeet...
In de namiddag bekeken we op kot Mr. Nobody van Jaco Van Dormael. Toen ik deze film enkele maanden geleden zag in de cinema was ik totaal van mijn sokken geblazen. Een aanrader voor wie houdt van een niet alledaagse film. Je kan hem bekijken op youtube: http://www.youtube.com/watch?v=E32gxYot1gU.
's Avonds besloten we een ander kortfilmpakket te bekijken, welk de naam 'the peculiarities of being' draagt. We kregen eerste een Belgische kortfilm op ons bord, die -zonder chauvinistisch te zijn- echt wel goed was, gevolgd door nog 5 andere kortfilms waarvan de ene al voor een vrijere interpretatie vatbaar was dan de andere (m.a.w. totaal onbegrijpbaar of iets minder onbegrijpbaar). Achteraf kon het publiek vragen stellen aan enkele van de regisseurs. Hoewel niet alle films even goed waren, was het toch een heel geslaagde, fijne en interessante ervaring en het valt me des te meer op dat (kort)films ook echte kunstwerken kunnen zijn die een totaal andere manier van kijken vergen dan de doorsnee films!
We dronken nog een glas lekkere (verse) melk met honing en vertrokken naar dromenland...
dinsdag 24 augustus 2010
Dinsdag 24 augustus - voltallig kot!
Mijn bezoekje aan de student advisor vanmorgen was een 'goeie bal'. Ik heb blijkbaar chance dat ik tot het departement biologie behoor, want dit is een van de weinige departementen hier waar de lessenroosters van de internationale studenten worden nagekeken op overlappingen (ook al wijk je af van hun vooropgestelde course packages) en de lessenroosterproblemen worden dan ook nog eens door hen geregeld! Ik weet niet of dat in Leuven ook zo werkt voor internationale studenten, maar ik vermoed van niet. Wat een geluk dat ik hier terecht ben gekomen! ;-)
Helaas bleken er toch nog een paar overlappingen te zijn in mijn lessenrooster waarvan ze nog niet op de hoogte waren. De behulpzame student advisor spendeerde een heel uur aan het aanhoren van mijn problemen en het vervolgens rondbellen en rondhossen om ze op te lossen. Resultaat: het komt allemaal in orde! Jippie!
In de namiddag wandelden we naar het centrum en brachten een bezoekje aan de 'Naturkost', een winkel te vergelijken met de 'Origino' bij ons. Voor wie daar niet helemaal bekend mee is: het is een kleine winkel waar je allemaal biologische, ecologische en (vooral interessant) vegetarische dingen vindt! Een hit! Mijn koelkast is een pakje gerookte tofu en seitan rijker!
Vandaag werd het ook de legendarische dag dat de kotbewoners hier voltallig waren! 's Middags kwam de Canadese Chris binnengewandeld (student geschiedenis) en 's avonds kwam de Spaanse Vicoria aan (chemical engineering). Victoria is de feitelijke eigenaar van de kamer waar ik nu in vertoef. Ik vertelde haar het verhaal en ze was ermee akkoord dat ik in de grote kamer blijf, zij in de kleine kamer inneemt en ik vervolgens haar het verschil in huur betaal. Ik voelde me wel wat de boeman die haar grote kamer afpakt, maar ik heb haar vaak genoeg verteld dat ik er niet mee inzit om te verhuizen en gevraagd of ze het echt wel oke vond. Ik heb met haar wel afgesproken dat we na het eerste semester de zaak nog eens zullen bekijken en dan nog eventueel switchen.
Nu kan ik me eindelijk écht installeren in mijn kamer! Fieuw!
Helaas bleken er toch nog een paar overlappingen te zijn in mijn lessenrooster waarvan ze nog niet op de hoogte waren. De behulpzame student advisor spendeerde een heel uur aan het aanhoren van mijn problemen en het vervolgens rondbellen en rondhossen om ze op te lossen. Resultaat: het komt allemaal in orde! Jippie!
In de namiddag wandelden we naar het centrum en brachten een bezoekje aan de 'Naturkost', een winkel te vergelijken met de 'Origino' bij ons. Voor wie daar niet helemaal bekend mee is: het is een kleine winkel waar je allemaal biologische, ecologische en (vooral interessant) vegetarische dingen vindt! Een hit! Mijn koelkast is een pakje gerookte tofu en seitan rijker!
Vandaag werd het ook de legendarische dag dat de kotbewoners hier voltallig waren! 's Middags kwam de Canadese Chris binnengewandeld (student geschiedenis) en 's avonds kwam de Spaanse Vicoria aan (chemical engineering). Victoria is de feitelijke eigenaar van de kamer waar ik nu in vertoef. Ik vertelde haar het verhaal en ze was ermee akkoord dat ik in de grote kamer blijf, zij in de kleine kamer inneemt en ik vervolgens haar het verschil in huur betaal. Ik voelde me wel wat de boeman die haar grote kamer afpakt, maar ik heb haar vaak genoeg verteld dat ik er niet mee inzit om te verhuizen en gevraagd of ze het echt wel oke vond. Ik heb met haar wel afgesproken dat we na het eerste semester de zaak nog eens zullen bekijken en dan nog eventueel switchen.
Nu kan ik me eindelijk écht installeren in mijn kamer! Fieuw!
Maandag 24 augustus - Nietsdoen
Vandaag was al bij al een niet zo interessante dag.
's Morgens vertrokken mijn ouders huiswaarts (en dankje mamma en pappa voor het kaartje en cadeautje, het viel écht níét op trouwens).
De rest van de dag werd opgevuld met een uitgebreide sessie op internet. Bij het voor het eerst inloggen op mijn Deense universiteitsemailaccount, bleek ik drie weken geleden al een email ontvangen te hebben van een prof met een voorstel om enkele overlappingen in mijn lessenrooster op te lossen met een schriftelijk verslag ipv discussiesessie. Cool! Blijkbaar zijn ze dus achter de schermen bezig met het regelen van mijn persoonlijk lessenrooster! Ik voel me vereerd! Later op de dag heb ik heel mijn lessenrooster voor het eerste semester 'geagendeerd' en kwam zo enkele andere overlappingen op het spoor. Dat heb je als je afwijkt van de course packages natuurlijk... Ik besloot dan maar een afspraak te maken met de student advisor, waar ik morgen al mag langsgaan.
Verder werkte ik mijn blog bij met berichtjes over de voorbije week en spitte ik de Deense Blackboard uit. Eigenlijk is dat juist hetzelfde als onze toledo! Handig!
Bij een bezoekje aan de academic calender op het Deense deel van de universiteitswebsite (met dank aan google translate) kwam ik op het spoor dat ik maar 1 week kerstvakantie heb! Achja, het zij zo...
Tegen de avond kwam er een meisje binnen op kot (ze had sleutels) en ze bleek de buddy te zijn van een Spaans meisje dat morgen aankomt. De kamersleutel pastte enkel op mijn huidige deur. Dat wordt dus waarschijnlijk een verhuisje morgen, tenzij de Spaanse toestemt om te wisselen van kamer. Ik verwacht enerzijds wel dat ze graag haar eigen, grote kamer wil, maar anderzijds zal ze niiet veel spullen hebben hier en dan is zo'n grote kamer echt leeg en ongezellig. Wat het ook wordt, ik leg er mij graag bij neer, want ik wil nu eindelijk wel eens écht geïnstalleerd geraken, in welke kamer dan ook!
's Avonds bekeken we, vergezeld van een Deens kiwilikeurtje (je moet de plaatselijke dingen toch uitproberen!), een aflevering van de BBC-reeks Life (met dank aan Nele) en het was zeer zeker prachtig!
's Morgens vertrokken mijn ouders huiswaarts (en dankje mamma en pappa voor het kaartje en cadeautje, het viel écht níét op trouwens).
De rest van de dag werd opgevuld met een uitgebreide sessie op internet. Bij het voor het eerst inloggen op mijn Deense universiteitsemailaccount, bleek ik drie weken geleden al een email ontvangen te hebben van een prof met een voorstel om enkele overlappingen in mijn lessenrooster op te lossen met een schriftelijk verslag ipv discussiesessie. Cool! Blijkbaar zijn ze dus achter de schermen bezig met het regelen van mijn persoonlijk lessenrooster! Ik voel me vereerd! Later op de dag heb ik heel mijn lessenrooster voor het eerste semester 'geagendeerd' en kwam zo enkele andere overlappingen op het spoor. Dat heb je als je afwijkt van de course packages natuurlijk... Ik besloot dan maar een afspraak te maken met de student advisor, waar ik morgen al mag langsgaan.
Verder werkte ik mijn blog bij met berichtjes over de voorbije week en spitte ik de Deense Blackboard uit. Eigenlijk is dat juist hetzelfde als onze toledo! Handig!
Bij een bezoekje aan de academic calender op het Deense deel van de universiteitswebsite (met dank aan google translate) kwam ik op het spoor dat ik maar 1 week kerstvakantie heb! Achja, het zij zo...
Tegen de avond kwam er een meisje binnen op kot (ze had sleutels) en ze bleek de buddy te zijn van een Spaans meisje dat morgen aankomt. De kamersleutel pastte enkel op mijn huidige deur. Dat wordt dus waarschijnlijk een verhuisje morgen, tenzij de Spaanse toestemt om te wisselen van kamer. Ik verwacht enerzijds wel dat ze graag haar eigen, grote kamer wil, maar anderzijds zal ze niiet veel spullen hebben hier en dan is zo'n grote kamer echt leeg en ongezellig. Wat het ook wordt, ik leg er mij graag bij neer, want ik wil nu eindelijk wel eens écht geïnstalleerd geraken, in welke kamer dan ook!
's Avonds bekeken we, vergezeld van een Deens kiwilikeurtje (je moet de plaatselijke dingen toch uitproberen!), een aflevering van de BBC-reeks Life (met dank aan Nele) en het was zeer zeker prachtig!
maandag 23 augustus 2010
Zondag 22 augustus – terugkeer naar Odense + ontmoeting met kotgenoot nr 1
Voor de terugkeer naar Odense bezochten we Kolding en zijn mooie plantentuin.
Weer aangekomen op kot bleek de landlord niets gedaan te hebben aan de dingen die ik had opgemerkt. Verdorie! Binnenkort toch nog maar eens mailen naar hem of naar het accomodation office. Ook was ik benieuwd naar de Spanjaard die er ondertussen moest vertoeven, maar er was niemand te bespeuren, hoewel de keuken getuigde van gebruik. Nope, geen puinhoop, maar wel drogende afwas en een gevulde koelkast. In de diepvries zaten natuurlijk pizza’s, hoe verwonderlijk… Ik vraag me af wanneer de twee andere onbekende kotgenoten zullen aankomen…
Ter gelegenheid van de laatste avond dat mijn ouders in Denemarken verbleven, besloten we te gaan ‘dineren’. We hadden zin in pizza, maar belandden uiteindelijk bij een Mexicaan. (Die goesting in pizza wordt de komende week nog wel ingewilligd.)
We leerden 3 lessen:
1. Mexicaans is lekker!
2. Groene dingetjes uit de salad bar zijn geen augurken… maar wel erg pikante pepers!
3. Frisdrank op restaurant kost MASSA’S! We betaalden voor een grote frisdrank 40 DKK, omgerekend meer dan 5 euro! 5 euro! Tsjing!
Even later op kot hadden we het waar genoegen om de Spanjaard Jay te ontmoeten. Hij studeert moleculaire biologie en volgt 1 vak gemeenschappelijk met mij. Zijn Engels kan echter nog wat oefening gebruiken… Ik vraag me soms af of en hoeveel hij begrijpt van wat ik zeg…
De rest van de avond besteedde ik aan achterstallige mailtjes lezen en sturen en hoewel ik nog niet weet of ik in deze kamer ga kunnen blijven of naar de kamer hiernaast moet, besloot ik ook wat verder uit te pakken, want mijn kamer is een ongelooflijke mesthoop en ik word daar onrustig van!
 |
| Dagpauwoog |
 |
| Dingesplant (waarvan ik de naam ben vergeten) |
 |
| Prieeltje(s) |
Weer aangekomen op kot bleek de landlord niets gedaan te hebben aan de dingen die ik had opgemerkt. Verdorie! Binnenkort toch nog maar eens mailen naar hem of naar het accomodation office. Ook was ik benieuwd naar de Spanjaard die er ondertussen moest vertoeven, maar er was niemand te bespeuren, hoewel de keuken getuigde van gebruik. Nope, geen puinhoop, maar wel drogende afwas en een gevulde koelkast. In de diepvries zaten natuurlijk pizza’s, hoe verwonderlijk… Ik vraag me af wanneer de twee andere onbekende kotgenoten zullen aankomen…
Ter gelegenheid van de laatste avond dat mijn ouders in Denemarken verbleven, besloten we te gaan ‘dineren’. We hadden zin in pizza, maar belandden uiteindelijk bij een Mexicaan. (Die goesting in pizza wordt de komende week nog wel ingewilligd.)
We leerden 3 lessen:
1. Mexicaans is lekker!
2. Groene dingetjes uit de salad bar zijn geen augurken… maar wel erg pikante pepers!
3. Frisdrank op restaurant kost MASSA’S! We betaalden voor een grote frisdrank 40 DKK, omgerekend meer dan 5 euro! 5 euro! Tsjing!
Even later op kot hadden we het waar genoegen om de Spanjaard Jay te ontmoeten. Hij studeert moleculaire biologie en volgt 1 vak gemeenschappelijk met mij. Zijn Engels kan echter nog wat oefening gebruiken… Ik vraag me soms af of en hoeveel hij begrijpt van wat ik zeg…
De rest van de avond besteedde ik aan achterstallige mailtjes lezen en sturen en hoewel ik nog niet weet of ik in deze kamer ga kunnen blijven of naar de kamer hiernaast moet, besloot ik ook wat verder uit te pakken, want mijn kamer is een ongelooflijke mesthoop en ik word daar onrustig van!
 |
| Aaargh, rommeeel en véél te veel spullen! |
Zaterdag 21 augustus - een kleine portie biologie
Bekomen van ons nachtelijke avontuur, zetten we vandaag koers richting Esbjerg, een van de belangrijkste havensteden van Denemarken. Hier bezochten we een schitterend museum met dingen over scheepvaart en visvangst, maar ook een aantal aquaria, zeehonden en een tentoonstelling over de Waddenzee, inclusief soortendiversiteit, ecologie, … De moeite waard!
Na Esbjerg bezochten we Ribe, de oudste stad van Denemarken, waar we een wandeling maakten doorheen de kleine, schattige straatjes tussen scheve, oude huizen. Gezellig!
Na Esbjerg bezochten we Ribe, de oudste stad van Denemarken, waar we een wandeling maakten doorheen de kleine, schattige straatjes tussen scheve, oude huizen. Gezellig!
 |
| Zeehondjes |
Vrijdag 20 augustus - nachtelijke avonturen
’s Morgens namen we afscheid van het appartementje in Løvel (en dweilen en aftrekkers om te kuisen kennen ze hier blijkbaar niet). Vandaag bezochten we eerst Viborg, waar we een uiterst goedkoop koffietje dronken in de mini-parochiecafetaria. Vervolgens reden we langs de westkustkust van Denemarken, tussen de Noordzee en een of andere fjord. Onderweg stopten we in een vissershaven waar het wemelde van de Duitsers. Het was ook de eerste keer dat we een echte viswinkel vonden! En dat in een visland als Denemarken...
Ik schafte mij er ook een winddicht jasje aan, want wind in Denemarken is er overvloedig!
’s Avonds kwamen we aan in ‘Mosedal’, onze volgende slaapplaats voor 2 nachten. We verblijven in een prachtige omgeving in the middle of nowhere. Er lopen hier drie superschattige kittens rond, vergezeld door hun lieve moeder. Ze hebben mijn hart natuurlijk meteen veroverd!
Mama en papa hebben een kamer die deel uitmaakt van de woning van de mensen hier, Mattia en ik slapen in een schattig ingerichte schuur.
’s Nachts, zo rond een uur of een, lagen we in te dommelen, toen we opeens geritsel hoorden buiten. ‘Het zal wel een kat zijn’ dachten we. Even later: weer geritsel, maar dan aan de andere kant, en voetstappen. Dit werd toch wat ongemakkelijk… Nog wat later: een bonk, ergens achter ons en iets naast de poort van de schuur dat omviel. Scenario’s uit griezelfilms nestelden zich al in onze gedachten. We doofden de lichten om beter naar buiten te kunnen kijken, om vervolgens door de raampjes in de poort te zitten turen, voorbereid op het zien van het angstwekkend hoofd van een moordlustige kerel. Na zo’n half uur turen, tot die raampjes zowaar begonnen te dansen en vormen te suggereren, kwam Mattia met de boodschap ‘ik moet naar de wc’. Tof. Gewapend met een lichtje, een mes en een gsm klaar op nummer 112 begonnen we onze spannende tocht richting wc (in de schuur verderop). Eerst maakten we een toertje rond onze eigen schuur, en wat merkten we toen: de pruimenboom naast onze slaapbarak bleek het speelterrein van de vier katten des huizes. Mysterie opgelost…
Ik schafte mij er ook een winddicht jasje aan, want wind in Denemarken is er overvloedig!
 |
| Mama op het noordzeestrand |
Mama en papa hebben een kamer die deel uitmaakt van de woning van de mensen hier, Mattia en ik slapen in een schattig ingerichte schuur.
 |
| Ons slaapschuurtje |
 |
| Harten werden veroverd... |
 |
| Hoe schattig allebei |
Donderdag 19 augustus: Denemarkentrip – Noord Jutland, Grenen
Een dekentje voor het raam bleek wat meer licht tegen te houden. Ik werd echter al vroeg bruusk gewekt door een luide ‘boink’ op het raam. Een vogel? Een verloren gevlogen ruimtemannetje? Iemand uit bed gevallen? Een late inbreker? Na enkele seconden waarop de vreemdste dingen door mijn slaperige hoofd zoefden, wezen de geluiden en visual effects erop dat er een ramenwasser in het spel was. Jep, weeral vroeg wakker dus!
Vandaag reden we naar noordwaards. Onderweg maakten we enkele stops in Rold Skof, een bos- en heidegebied, waar we een wandelingetje maakten. Woow, prachtig landschap! Menig bioloog zou jaloers zijn om in deze heideweelde rond te lopen! Vervolgens zetten we onze autotrip verder richting Grenen, het meest noordelijke dorpje van Denemarken, waar de Noordzee (Skagerrak) en de Oostzee (Kattegat) in elkaar overgaan. Je kan er helemaal top op het uiterste landtipje wandelen, waar je de golven van beide zeeën echt op elkaar ziet inbeuken! We zagen zelfs een paar zeehondjes!
Nog een paar bemerkingen bij het onderwegwezen:
Eigenlijk is het landschap hier wel erg mooi! Het is op de meeste plaatsen niet echt plat, zoals vaak wordt gedacht, maar eerder licht heuvelachtig, zodat je nog weidse uitzichten hebt, maar niet de ‘uitzichtloosheid’ van de eerder saaie Vlaamse en Nederlandse polderlandschappen. En tataaa: geen lelijke lintbebouwing te bespeuren!
Verder valt het ook op hoe goed de staat van de wegen hier is. Het kleinste gebetonneerde weggetje hier bevat minder putten dan de beste Belgische autosnelweg. Chapeau! En dan die wegbermen! De mooiste kleuren zijn hier te vinden, gewoonweg langs de kant van de autostrade!
En wat een mooie wolken! Heel speciaal, echte kunstwerken!
Nog steeds geen berichtje van de landlord om te zeggen dat zijn zakenpartner akkoord is met het laten vallen van een maand huur. Morgen toch maar eens zelf sms’en.
Vandaag reden we naar noordwaards. Onderweg maakten we enkele stops in Rold Skof, een bos- en heidegebied, waar we een wandelingetje maakten. Woow, prachtig landschap! Menig bioloog zou jaloers zijn om in deze heideweelde rond te lopen! Vervolgens zetten we onze autotrip verder richting Grenen, het meest noordelijke dorpje van Denemarken, waar de Noordzee (Skagerrak) en de Oostzee (Kattegat) in elkaar overgaan. Je kan er helemaal top op het uiterste landtipje wandelen, waar je de golven van beide zeeën echt op elkaar ziet inbeuken! We zagen zelfs een paar zeehondjes!
 |
| Bloemetje en bijtje in Rold Skov |
 |
| Heide van Rold Skov |
 |
| Grenen |
 |
| Grenen, waar de Noordzee en Oostzee in elkaar overvloeien. |
 |
| Grenen, links zie je de Oostzee, rechts de Noordzee. Het 'eindpunt' ligt achter me. |
 | ||
| Grenen, speciaal licht... |
Eigenlijk is het landschap hier wel erg mooi! Het is op de meeste plaatsen niet echt plat, zoals vaak wordt gedacht, maar eerder licht heuvelachtig, zodat je nog weidse uitzichten hebt, maar niet de ‘uitzichtloosheid’ van de eerder saaie Vlaamse en Nederlandse polderlandschappen. En tataaa: geen lelijke lintbebouwing te bespeuren!
Verder valt het ook op hoe goed de staat van de wegen hier is. Het kleinste gebetonneerde weggetje hier bevat minder putten dan de beste Belgische autosnelweg. Chapeau! En dan die wegbermen! De mooiste kleuren zijn hier te vinden, gewoonweg langs de kant van de autostrade!
En wat een mooie wolken! Heel speciaal, echte kunstwerken!
Nog steeds geen berichtje van de landlord om te zeggen dat zijn zakenpartner akkoord is met het laten vallen van een maand huur. Morgen toch maar eens zelf sms’en.
 |
| Tja... |
Woensdag 18 augustus: Denemarkentrip – Noord Jutland, Limfjorden
De gordijnen in de slaapkamer van het gehuurde appartmentje bleken jammer genoeg niet veel licht tegen te houden ’s ochtends. Helaas, want ik had mijn slaap wel broodnodig…
Over brood gesproken: de Deense broden zijn toch ietwat anders dan de onze. Je vindt hier weinig warme bakkers. Daarentegen heb je in supermarkten een aanbod van zure bruine broden waaraan allerhande kruiden en andere dingen (zoals ongetwijfeld massa’s bewaarmiddelen) aan worden toegevoegd. Wij aten er eentje met ‘gulerode’, wat neerkomt op een brood met wortel, hoewel deze buiten enkele oranje streepjes niet veel bijdroeg tot het brood. Verder vind je hier, zoals overigens ook bij ons, sandwichachtige broodjes in verschillende kleuren, vormen en smaken.
Wat wel opvalt bij het winkelen in Denemarken is dat je er weinig verse producten aantreft. Brood, kaas, charcuterie, vlees, … Bijna alles wordt hier voorverpakt en vaak ook diepgevroren. En probleem, probleem: vegetariërs vinden hier amper een vleesvervangers… Het lijkt erop dat ik het komende jaar ben aangewezen op noten, bonen, linzen, eieren en zuivel en dat ik heel goed zal moeten letten op een gevarieerde voeding. Ik ben blij dat ik drie veggie kookboeken heb meegebracht! Ik zal op kot ook een medekaasaankoper moeten zoeken, want kaas wordt hier meestal verkocht per blok van 800 g. Of kan je kaas ook invriezen?
Op ons programma van vandaag stonden o.a. de Limfjorden, een groot gebied van aaneengesloten fjorden die de Noordzee met de Oostzee verbinden. Vervolgens reden we tot Hanstholm, een havenstad in het noordwesten van Denemarken. Hier troffen we prachtige keienstranden aan. Bij elke steen die ik tegenkwam dacht ik “oh, wat mooi, die zou wel decoratief zijn op mijn kot”, terwijl ik hem bij de andere kilo’s stenen in de buikzak van mijn biospull stopte.
 |
| Limfjorden |
 | |||||
| Limfjorden, strook kokkels |
 | |
| Papa test de noordzee uit... |
 |
| ... en besluit snel op zijn tellen terug te komen. |
zondag 22 augustus 2010
Dinsdag 17 augustus – Aarhus en de gietende regen
Vandaag was al bij al een rustige dag. De weersvoorspelling voorspelde echter niet veel goeds: regen, regen en nog eens regen. Die voorspelling werd helaas bewaarheid…
Vanmorgen kwamen de mammie en de pappie ons (Mattia en mij) halen op kot voor onze eigenlijke Denemarkentrip. Het plan is om gedurende zes dagen een rondrit door Jutland te maken. Jutland omvat het grootste stuk van Denemarken; het is een schiereiland dat vasthangt aan Duitsland. (Naast Jutland heb je nog het eiland Fünen, waar Odense op ligt, het eiland Seeland, met Kopenhagen, en een hele reeks kleine eilandjes.)
Vandaag bezochten we Århus, de op één na grootste stad van Denemarken, en tevens een belangrijke universiteitsstad. Als de KUL geen erasmusovereenkomst met de universiteit van Odense had kunnen sluiten, was dit mijn thuisstad-voor-één-jaar geweest. Omwille van het weer (het giet hier al de hele dag aan één stuk door), hebben we slechts een tamelijk korte wandeling door Århus gemaakt. Wanneer je het oerlelijke Radhus (stadhuis) negeert, is het eigenlijk wel een mooie stad, op het eerste zicht mooier dan Odense.
Slim en vooruitziend als ik ben, heb ik gisterenavond alle adressen van Deense Ikea’s opgeschreven en dat bleek een uitzonderlijk ‘goeie bal’ te zijn! Een student die vorig jaar op het kot zat, vertelde via mail dat er genoeg keukenmateriaal was, maar dat bleek tegen te vallen. Waarschijnlijk zetten de meeste studenten gewoon een prefabmaaltijd of een pizza in de microgolf/oven, zonder dat er veel koken aan te pas komt. In dat geval heb je inderdaad niet echt nood aan veel keukenmateriaal. Maar ik dus wel! Zo vervolmaakten en beëindigden we onze beregende citytrip in Århus met een bezoek aan de Århuese (?) Ikea en vulde ik mijn verzameling kotspullen aan met o.a. een set van kookpotten, een set met pollepel, pastalepel, een (boeken)rek (compleet afwezig op kot; is het zo uitzonderlijk dat een student boeken en andere dingen heeft die ergens op/in kunnen staan?) en een (ik durf het bijna niet verkondigen) nep(!)plant. We vulden onze buikjes vervolgens met ikea-food, dat voor 4 personen evenveel kost als één (halve) maaltijd in een normaal Deens eetding. Dat heet dan economisch reizen! ;-)
’s Avonds werden we verwacht in Løvel, waar we een leuk appartementje hebben geregeld voor de komende drie nachten. Tot Mattia’s grote vreugde is een kindje hier ooit een paar gefabriceerde lego-vliegtuigjes vergeten in een schuif. Het ruimteschip dat hieruit opgetrokken werd, tart alle verbeelding!
Vanmorgen kwamen de mammie en de pappie ons (Mattia en mij) halen op kot voor onze eigenlijke Denemarkentrip. Het plan is om gedurende zes dagen een rondrit door Jutland te maken. Jutland omvat het grootste stuk van Denemarken; het is een schiereiland dat vasthangt aan Duitsland. (Naast Jutland heb je nog het eiland Fünen, waar Odense op ligt, het eiland Seeland, met Kopenhagen, en een hele reeks kleine eilandjes.)
Vandaag bezochten we Århus, de op één na grootste stad van Denemarken, en tevens een belangrijke universiteitsstad. Als de KUL geen erasmusovereenkomst met de universiteit van Odense had kunnen sluiten, was dit mijn thuisstad-voor-één-jaar geweest. Omwille van het weer (het giet hier al de hele dag aan één stuk door), hebben we slechts een tamelijk korte wandeling door Århus gemaakt. Wanneer je het oerlelijke Radhus (stadhuis) negeert, is het eigenlijk wel een mooie stad, op het eerste zicht mooier dan Odense.
Slim en vooruitziend als ik ben, heb ik gisterenavond alle adressen van Deense Ikea’s opgeschreven en dat bleek een uitzonderlijk ‘goeie bal’ te zijn! Een student die vorig jaar op het kot zat, vertelde via mail dat er genoeg keukenmateriaal was, maar dat bleek tegen te vallen. Waarschijnlijk zetten de meeste studenten gewoon een prefabmaaltijd of een pizza in de microgolf/oven, zonder dat er veel koken aan te pas komt. In dat geval heb je inderdaad niet echt nood aan veel keukenmateriaal. Maar ik dus wel! Zo vervolmaakten en beëindigden we onze beregende citytrip in Århus met een bezoek aan de Århuese (?) Ikea en vulde ik mijn verzameling kotspullen aan met o.a. een set van kookpotten, een set met pollepel, pastalepel, een (boeken)rek (compleet afwezig op kot; is het zo uitzonderlijk dat een student boeken en andere dingen heeft die ergens op/in kunnen staan?) en een (ik durf het bijna niet verkondigen) nep(!)plant. We vulden onze buikjes vervolgens met ikea-food, dat voor 4 personen evenveel kost als één (halve) maaltijd in een normaal Deens eetding. Dat heet dan economisch reizen! ;-)
’s Avonds werden we verwacht in Løvel, waar we een leuk appartementje hebben geregeld voor de komende drie nachten. Tot Mattia’s grote vreugde is een kindje hier ooit een paar gefabriceerde lego-vliegtuigjes vergeten in een schuif. Het ruimteschip dat hieruit opgetrokken werd, tart alle verbeelding!
 |
| een schattig beeld in Aarhus |
 |
| De regen... |
Maandag 16 augustus: kotbekommernissen
Na een nachtje slapen ziet alles er al veel rooskleuriger uit, en ja, dat werkt ook in Denemarken! Om 7:15 werd er gerammeld aan de deur van ‘mijn’ (?) kamer. “Abgeslossen” Nog wat gerammel, waarna de stilte wederkeerde. Door het slaperige hoofd even logisch laten nadenken, bedacht ik dat het hoogstwaarschijnlijk de werkmannen waren die hun verfopdracht kwamen afwerken. Toen ik anderhalf uur later mijn kamerdeur voorzichtig opendeed, een blik in de gang, keuken en andere kamers wierp, was er niemand te bespeuren. Oef.
Op het programma van vandaag stond allereerst een bezoekje aan de universiteitscampus: het international office voor het invullen van de papieren voor mijn verblijfsvergunning en het accomodation office omtrent de problemen met mijn kot.
Aangezien de campus zich zo’n 4 km van mijn kot bevindt (mijn kot is gelegen net tussen het centrum van Odense (op zo’n 2 km) en de universiteitscampus ), kwam mijn trouwe ros, mijn Belgische rijwiel dat whole the way from Belgium werd meegenomen, reeds goed van pas. Nu nog een fiets voor Mattia om mee te rijden. We vonden op kot ook ergens een fietssleutel, vergezeld van een briefje van een student om te zeggen dat we zijn fiets mochten gebruiken. Helaas hadden we geen geluk en paste het sleuteltje op geen van de fietsen op het koertje. Daar vonden we wel een andere oude, gammele (‘gammel’ is trouwens ook het Deense woord voor oud) fiets die niet op slot was, maar waarvan de banden totaal plat stonden. Gelukkig is Sara voorzienend en brengt ze een fietspomp mee! Rijden met die fiets bleek echter een hels karwei, aangezien weer en wind gedurende onbepaalde tijd hun invloed hadden kunnen uitoefenen… Gelukkig heeft Denemarken een uitstekende fietspadenvoorziening!
We kwamen na een dik kwartier echter veilig en wel aan op de campus. Deze campus bestaat eigenlijk uit één groot gebouw waarin zowat alle faculteiten gevestigd zijn (behalve de ingenieurs: de doen speciaal en hebben nog een apart gebouw) en is véél gezelliger dan onze (lelijke) Heverleese campus. Er zijn bv. heel veel plaatsen waar je in zeteltjes met elkaar kan zitten praten en werken. Er rijden trouwens elektrische wagentjes in rond! Ik ben wel benieuwd hoe het er hier uit gaat zien wanneer alle studenten er zijn.
In het international office bleek dat ik de foute aanvraagpapieren voor mijn residence permit had afgedrukt en dat ik helemaal niets door hen moest laten invullen. Ze waren zo vriendelijk om de juiste aanvraagpapieren af te drukken en de nodige kopietjes te nemen van mijn identiteitskaart en enrolement letter.
Vervolgens zette ik mijn tocht verder naar het accomodation office, gewapend met een lijst mankementen van het kot en een fototoestel met bewijsmateriaal. De universiteit is niet, zoals bij ons, eigenaar van een hele hoop residenties, maar treedt enkel op als dienst of tussenpersoon voor het zoeken naar koten bij privé-eigenaars. De man van het accomodation office stond bijgevolg wat meer aan mijn kant, belde meteen de landlord en regelde voor mij een afspraak met die man nog diezelfde dag. Oké, dat was dat.
Na een tussenstop op kot om te eten, moest ik op zoek naar de Statsforvaltningen Syddanmark om de aanvraagpapieren voor mijn residence permit binnen te brengen. Pas wanneer ik mijn residence permit heb, kan ik een CPR-nummer aanvragen. Dit heb je blijkbaar nodig voor zowat alles: een treinabonnement, examens afleggen, een bibliotheekkaart, … en aangezien het ongeveer twee weken kan duren voor je residence permit klaar is, wou ik deze zo snel mogelijk aanvragen. Ik wil me immers zo snel mogelijk inwerken in het Deens leven!
Ik had echter enkel het adres van die dienst en het grondig uitpluizen van de stadskaart, bracht geen raad. Aangezien het internet nog niet werkte om mappy te raadplegen en ook de Duitstalige werkmannen, die ondertussen aangekomen waren op kot, geen idee hadden van waar de straat gelegen was, belde ik maar even aan bij mijn onderburen. Een man van weinig woorden en weinig glimlach, hoewel vriendelijk en behulpzaam, kon uiteindelijk de plaats aanduiden op de kaart. Hij vertelde me ook dat hij eigenaar was van het gebouw (maar niet de verhuurder van de koten) en dat er “a lot of house rules” gelden, dus dat ik binnenkort nog eens moet langsgaan.
Het fietstochtje van pakweg 6 km naar de Statsforvaltningen Syddanmark verliep vlekkenloos (maar niet regenloos) en deed me ook al eens kennis maken met de Odensese winkelstraat (die gelukkig verkeersvrij is).
Even na aankomst op kot stond de landlord aan de deur. Hij begroette me vriendelijk, had oor voor de mankementen en stelde voor om een maand huur te laten vallen. Wanneer ik echter begon over de kameroppervlaktes die helemaal niet klopten en het feit dat een kamer op een jaar klaarblijkelijk 1 m² gegroeid was, stond hij wat te schuifelen zonder een echte uitleg te kunnen geven en stelde me opeens voor om in een ander gebouw een kamer voor me te zoeken. We vermoeden dat er toch iets niet helemaal legaal is, maar ik heb eigenlijk echt geen zin om nog naar ergens anders te verhuizen… Na nog wat gediscussieer over de kleine kamer en de prijs, droop hij af. Misschien kan ik met een van de andere studenten op kot wel iets regelen zodat ik niet meer hoef te verhuizen naar de kleinere kamer, maar als dat niet lukt, tant pis. Ik ga er echt niet zo’n probleem van maken. Het belangrijkste is niet de grootte van de kamer of het uitzicht uit het raam, maar wat je met die kamer doet! Optimisme!
De rest van de dag werd gevuld met nog een kleine stadswandeling met mijn 3 gezellen, een ijsje in de Mc Donalds en een kooksessie op kot. Vervolgens maakte SuperMattia het internet (hij plugde één kabel in die de landlord was vergeten en voila) en toen was er internet! En ziedaar, toen verscheen mijn blog! Als dagafsluiter dronken we de gevonden fles wijn nog leeg van de vorige dag, waarna het hoog tijd was om te gaan slapen.
Op het programma van vandaag stond allereerst een bezoekje aan de universiteitscampus: het international office voor het invullen van de papieren voor mijn verblijfsvergunning en het accomodation office omtrent de problemen met mijn kot.
Aangezien de campus zich zo’n 4 km van mijn kot bevindt (mijn kot is gelegen net tussen het centrum van Odense (op zo’n 2 km) en de universiteitscampus ), kwam mijn trouwe ros, mijn Belgische rijwiel dat whole the way from Belgium werd meegenomen, reeds goed van pas. Nu nog een fiets voor Mattia om mee te rijden. We vonden op kot ook ergens een fietssleutel, vergezeld van een briefje van een student om te zeggen dat we zijn fiets mochten gebruiken. Helaas hadden we geen geluk en paste het sleuteltje op geen van de fietsen op het koertje. Daar vonden we wel een andere oude, gammele (‘gammel’ is trouwens ook het Deense woord voor oud) fiets die niet op slot was, maar waarvan de banden totaal plat stonden. Gelukkig is Sara voorzienend en brengt ze een fietspomp mee! Rijden met die fiets bleek echter een hels karwei, aangezien weer en wind gedurende onbepaalde tijd hun invloed hadden kunnen uitoefenen… Gelukkig heeft Denemarken een uitstekende fietspadenvoorziening!
We kwamen na een dik kwartier echter veilig en wel aan op de campus. Deze campus bestaat eigenlijk uit één groot gebouw waarin zowat alle faculteiten gevestigd zijn (behalve de ingenieurs: de doen speciaal en hebben nog een apart gebouw) en is véél gezelliger dan onze (lelijke) Heverleese campus. Er zijn bv. heel veel plaatsen waar je in zeteltjes met elkaar kan zitten praten en werken. Er rijden trouwens elektrische wagentjes in rond! Ik ben wel benieuwd hoe het er hier uit gaat zien wanneer alle studenten er zijn.
In het international office bleek dat ik de foute aanvraagpapieren voor mijn residence permit had afgedrukt en dat ik helemaal niets door hen moest laten invullen. Ze waren zo vriendelijk om de juiste aanvraagpapieren af te drukken en de nodige kopietjes te nemen van mijn identiteitskaart en enrolement letter.
Vervolgens zette ik mijn tocht verder naar het accomodation office, gewapend met een lijst mankementen van het kot en een fototoestel met bewijsmateriaal. De universiteit is niet, zoals bij ons, eigenaar van een hele hoop residenties, maar treedt enkel op als dienst of tussenpersoon voor het zoeken naar koten bij privé-eigenaars. De man van het accomodation office stond bijgevolg wat meer aan mijn kant, belde meteen de landlord en regelde voor mij een afspraak met die man nog diezelfde dag. Oké, dat was dat.
Na een tussenstop op kot om te eten, moest ik op zoek naar de Statsforvaltningen Syddanmark om de aanvraagpapieren voor mijn residence permit binnen te brengen. Pas wanneer ik mijn residence permit heb, kan ik een CPR-nummer aanvragen. Dit heb je blijkbaar nodig voor zowat alles: een treinabonnement, examens afleggen, een bibliotheekkaart, … en aangezien het ongeveer twee weken kan duren voor je residence permit klaar is, wou ik deze zo snel mogelijk aanvragen. Ik wil me immers zo snel mogelijk inwerken in het Deens leven!
Ik had echter enkel het adres van die dienst en het grondig uitpluizen van de stadskaart, bracht geen raad. Aangezien het internet nog niet werkte om mappy te raadplegen en ook de Duitstalige werkmannen, die ondertussen aangekomen waren op kot, geen idee hadden van waar de straat gelegen was, belde ik maar even aan bij mijn onderburen. Een man van weinig woorden en weinig glimlach, hoewel vriendelijk en behulpzaam, kon uiteindelijk de plaats aanduiden op de kaart. Hij vertelde me ook dat hij eigenaar was van het gebouw (maar niet de verhuurder van de koten) en dat er “a lot of house rules” gelden, dus dat ik binnenkort nog eens moet langsgaan.
Het fietstochtje van pakweg 6 km naar de Statsforvaltningen Syddanmark verliep vlekkenloos (maar niet regenloos) en deed me ook al eens kennis maken met de Odensese winkelstraat (die gelukkig verkeersvrij is).
Even na aankomst op kot stond de landlord aan de deur. Hij begroette me vriendelijk, had oor voor de mankementen en stelde voor om een maand huur te laten vallen. Wanneer ik echter begon over de kameroppervlaktes die helemaal niet klopten en het feit dat een kamer op een jaar klaarblijkelijk 1 m² gegroeid was, stond hij wat te schuifelen zonder een echte uitleg te kunnen geven en stelde me opeens voor om in een ander gebouw een kamer voor me te zoeken. We vermoeden dat er toch iets niet helemaal legaal is, maar ik heb eigenlijk echt geen zin om nog naar ergens anders te verhuizen… Na nog wat gediscussieer over de kleine kamer en de prijs, droop hij af. Misschien kan ik met een van de andere studenten op kot wel iets regelen zodat ik niet meer hoef te verhuizen naar de kleinere kamer, maar als dat niet lukt, tant pis. Ik ga er echt niet zo’n probleem van maken. Het belangrijkste is niet de grootte van de kamer of het uitzicht uit het raam, maar wat je met die kamer doet! Optimisme!
De rest van de dag werd gevuld met nog een kleine stadswandeling met mijn 3 gezellen, een ijsje in de Mc Donalds en een kooksessie op kot. Vervolgens maakte SuperMattia het internet (hij plugde één kabel in die de landlord was vergeten en voila) en toen was er internet! En ziedaar, toen verscheen mijn blog! Als dagafsluiter dronken we de gevonden fles wijn nog leeg van de vorige dag, waarna het hoog tijd was om te gaan slapen.
intermezzo...
Jullie dachten waarschijnlijk dat ik verdwenen was van deze aardbol, maar neen! De voorbije dagen heb ik met mijn ouders en Mattia een tripje door Denemarken ondernomen. Ik had geen toegang tot internet, maar trouw en plichtsbewust als ik ben, heb ik wel elke dag mijn blogtekstjes geschreven.
Ze komen hier dus in een sneltempo online!
Ze komen hier dus in een sneltempo online!
Abonneren op:
Reacties (Atom)