Blokblokblok

Mijn avonturen zijn tijdens de blok iets dunner gezaaid dan anders in mijn onwaarschijnlijk avontuurlijke leven, dus ook de frequentie van blogberichtjes gaat logischerwijs wat omlaag.
Er zijn dus, buiten het feit dat coplanaire PCB's AHH en EROD activiteit in de lever induceren en dat dit leidt tot metabolisatie van globulaire PCB's zodat die de thyroxine en vitamine A balans verstoren via binding met transthyretine dat daardoor geen complex met retinol bindingsproteïne meer kan vormen, niet echt veel vermeldenswaardige dingen in mijn blokleventje tegenwoordig.

Ik heb wel een chronisch tekort aan conversaties, want het is hier op kot op dit moment maar een beetje een dode boel. Mijn vitamine D-niveau hou ik echter wel redelijk op peil door elke middag een lunchwandelingetje te maken in het park. Vooral als de zon van de partij is, is dat echt even genieten. De herfst is toch wel een schoon seizoen!
In tegenstelling tot mijn vitamine D-niveau, ben ik mijn conditie een beetje aan het negeren. Ik wéét dat mijn lessen met Evy mij fysiek en mentaal goed zouden doen in de blok, maar pffff. Gisteren ben ik in plaats van te gaan lopen met een boek in bed gekropen en vandaag was het "oooh, wat jammer" aan het regenen. Enfin, het is te zeggen, het was aan het regenen tot wanneer ik besloot om, in plaats van te gaan lopen, met mijn paraplu naar de Mc Donalds te wandelen voor een Sunday ijsje. Het stopte met regenen om mij te pesten! Mja, morgen gaan lopen dan? Aansporingen zijn welkom.


Mijn korte wandeling naar de Mc Donalds was vandaag mijn eerste portie buitenlucht. Mijn middagwandelingetje was namelijk in het water gevallen door onze kapotte wasmachine (en dat geldt ook letterlijk). Mijn flatgenoten hadden vorige week een beetje last met de wasmachine: hun kleren kwamen er zeiknat uit! (Het waren bovendien mannelijke kotgenoten, die er bijgevolg niets beter op vonden om diezelfde druipende kleren in die staat in de droogkast te steken.)
Enkele dagen ervoor (of ertussen) had ik ook nog mijn was gedaan, zonder enig probleem... Vanmorgen stak ik dus met goeie hoop een vat was in... maar nee, de masmachine had ook mij bij mijn pietje: de was was niet gecentrifugeerd en het water stond toen het programma gedaan was nog tot aan het deurtje. Ook het speciale centrifugatieprogramma bracht geen bekoring. Bijgevolg: uitwringen die handel (tot mijn handen er zeer van deden). Een beetje googlen bracht niet erg veel aan het licht, behalve misschien een kapotte pomp, lap.
Ondertussen waagde ik nog enkele pogingen om te leren, maar met het idee van die kapotte wasmachine en de vraag hoe we in godsnaam van onze huisbaas een of andere reparatieding gedaan zouden krijgen, kon ik me nog enkel concentreren op een wasnoodplan (Waar is er een wasserette in Odense? Kan ik mijn toffe luidruchtige bovenburen geen wasmachinegebruik eisen in ruil voor muzikale uitspattingen? Kan ik me de biologie der wasmachines eigen maken en dat ding zelf repareren?) in plaats van op PCB's en dioxines...
Het enige wat ik me kon indenken dat ik zelf kon doen, was de filter (voor leken: dat vakje aan de voorkant van de machine, vanonder) openmaken. Na het leegscheppen van de wastrommel met een gehalveerde petfles en gewapend met een schotelvod en lelijk onhandig stuk stof dat op het zitvlak van een stoel zou moeten liggen om tere poepen te beschermen, maar er telkens af valt en bovendien helemaal niet zacht is, om het water op te vangen (want dweilen, dat hebben we hier niet, want ze gebruiken hier toch geen aftrekkers), waagde ik mij aan stap 1: het buitenste dekseltje. Draai en hup, open! Stap 2: een zwarte plastieken schroef. Draai en hup, open! Stap 3: Nog een zwarte plastieken schroef (huh?). Draai en hup... WATER! Een minioverstroming verder haalde ik een opgerolde veter, een Deense kroon en een halve haardos uit dat minigaatje. Vervolgens sloot ik heel dat ding weer, nu de onderdelen in omgekeerde volgorde, zwierde de vuile schotelvod en dat nutteloos onzacht poeplapje in de machine en stelde een wasprogramma in. Op hoop van zegen. Ondertussen ging ik terug naar mijn bureau, mentaal al een beetje meer tot rust gekomen, luisterde met een half oor naar de wasmachinegeluiden en wierp af en toe een oogje op het venstertje, waarachter spannende dingen te gebeuren stonden. Even later kwamen de bevrijdende geluiden van afgezogen water en centrifugatie! Driewerf hoera! Hopelijk is het bij mijn volgende wasbeurt echt wel in orde. ;-)

Ja, dat was dus het spannendste wat hier in een week al is gebeurd....
Ohja, nog vermeldenswaardige gebeurtenissen:

• Ik heb eindelijk de sleutel van de afvalcontainers gekregen van de vorige huurders! Gelukkig, het afval begon zich al op te stapelen in de keuken...
• Ik heb eindelijk mijn huurcontract gekregen van de Rieper! Na drie weken Rieper bellen, mailen en sms'en heb ik maandagavond eens een mailtje gestuurd naar het Accomodation Office. Dat had zijn effect niet gemist; de volgende morgen kreeg ik de contracten!
• Potverdikke, ik heb die 2 bibboeken welgeteld 1 dag te laat teruggebracht en ik heb 20 kronen (2,7 euro) boete! Afzetters!
• Ik ga mijn bovenburen vermoorden.
• De gigantische laboverslagen voor Aquatische Ecologie en Ecotoxicologie waren een succes. Allebei waren ze "a pleasure to read". Dat levert mij -oh joepie- een "geslaagd" op voor mijn practica en ik màg deelnemen aan mijn examens... Na zoveel werk zou een echte quotering toch iets meer voldoening scheppen...
• Omdat je van studeren honger krijgt en ik al genoeg koekjes eet, heb ik deze week eigenhandig wortelsoep en bloemkoolsoep gemaakt om mijn maag tijdens mij tweede namiddagpauze te vullen!

En last but keihard not least:

• Binnen 5 dagen zit ik op de trein naar België! Ik kom op 28 oktober aan in Leuven om 9u34 op spoor 2 met de trein van Luik naar Oostende. Zeg dus niet dat jullie niet gewaarschuwd waren. Het welkomstcomité mag spandoeken (vb. met opschrift: "We hebben je zo gemist!", "We love you", "Blijf bij ons, ga nooit meer weg!" ... ), confetti, bellenblaas, koffiekoeken, pistoletjes met speculoospasta, warme verse chocomelk (liefst voorzien van een deksteltje, want met die rondvliegende confetti...), vers gemixte aardbei-bananensmoothie (met dekseltje...), gebakken appeltjes, een picknicktafel en -stoelen, servetjes, tupperwarepotjes voor de overschotjes en een hele berg cadeautjes meebrengen om mij te verwelkomen. Zullen we dat afspreken?