Vrijdag 10 september - Van moe tot herrijzenis

Hoewel ik gisteren redelijk om tijd in mijn bed was gekropen en toch een kleine 8 uur heb kunnen slapen, begon de dag véél te vroeg naar mijn goesting. Eén blik in de spiegel maakte duidelijk dat meer slaap zéér welgekomen was, maar helaas: om 8:00 moest ik paraat zijn voor het labo van Practicals in Aquatic Ecology waarvoor we gisteren stalen hebben genomen op het meer. (En volgende keer slaap ik een kwartier langer, want de kwartierregel blijkt ook voor practica te gelden).
Voor de geïnteresseerde biologen: we voerden tritraties uit om de alkaliniteit en het zuurstofgehalte van het water te bepalen, maten de conductiviteit en bepaalden het chlorofyl a-gehalte. Op zich niet zo veel experimenten, zij het dat we dit alles voor 9 stalen moesten doen (8 stalen water genomen op verschillende diepte (boven, in en onder de thermocline), en één uit beek die het meer voedde). Zoals het de gewoonte is voor mijn groepje, waren wij de laatsten die het practicumlokaal verlieten...
Vervolgens vervoegde ik de twee andere studenten uit mijn groepje van de practica ecotoxicologie, maten hoe radioactief onze beestjes waren, telden dode beestjes en vervingen het water van andere beestjes. Ofwel is er iets gewijzigd in de wiskunde (16+1+1 = 20), ofwel is er sprake van kannibalisme, ofwel is er sabotage in het spel, maar weeral bleken enkele beestjes om onverklaarbare reden verdwenen. Gelukkig zijn we niet het enige groepje dat dat voorheeft.

Toen ik weer op kot kwam rond kwart voor twee was ik uitgehongerd en doodmoe. Ik zette enkele bokes met geitenkaas en honing onder de grill en ging ondertussen de brievenbus open maken. Oh, verrassing, er was post voor mij! Het handschrift verraadde al meteen dat de post van thuis kwam en het viel me op dat deze brief, in tegenstelling tot die van Veerle, na drie dagen als is aangekomen (tov een tiental dagen voor Veerlepost). In de envelop vond ik de Kabouter Wesley stickers van in de Humo! Mijn geitenkaas-honingtoast die ik even later uit de oven haalde, getuigde dat hij daar toch net iets te lang had verbleven, maar stoutmoedig als ik ben (en vooral te koppig om zo'n lekker brokje eten weg te gooien), nam ik een hap... en de smaak was best nog oke.

Omdat ik nog steeds zo moe was, kroop ik na het eten in bed en, wonder boven wonder, sliep ik in en werd twee uur later wakker! Jep, ik was duidelijk moe. Na mijn siësta ging ik de straat op voor mijn vierde start-to-run les met Evy. (Anneleen, Marie, hoe staat het bij jullie?)

Normaal zou ik vanavond met mijn practicumgroepje van Aquatic Ecology een bezoekje brengen aan de A-bar, maar iedereen was zo moe na de vermoeiende staalname van gisteren, dus hadden we vanmiddag besloten om toch maar mooi thuis te blijven. Het beloofde dus een rustige avond te worden, tot ik een smsje kreeg van Ellen om mee met haar en Jens in de cinema naar Inception te gaan kijken. Aangezien ik overdag toch een tukje had gedaan en me dus iets energieker voelde, nam ik de uitnodiging met beide handen aan.
Ohjooo, wat een film! Indrukwekkend! Iets te veel schieten en vechten naar mijn goesting, maar echt wel een goed verhaal, één waar je achteraf nog over zit na te denken. Zeker een aanrader! Aangezien sommige dialogen een beetje ingewikkeld waren (vb hoe binnendringen in dromen, een gedachte in iemands hoofd planten of in verschillende lagen van dromen te werken), snel gingen en de film natuurlijk in het Engels was, heb ik wel wat details gemist, dus zou ik hem later nog wel eens met ondertiteling willen herbekijken.
Na de film gingen we in een Deense kroeg nog eentje drinken (Tempt Cider n°7, mjammie), waarna we afdropen en in ons bedje kropen....