15 augustus 2010 - vertrek, reis en aankomst in Odense

Liefste boterbloempjes,

Voila, het allereerste berichtje op mijn gloednieuwe (en tegelijk ook allereerste) blog!

Zoals jullie al of niet weten onderneem ik het komende academiejaar een groots avontuur: een erasmus naar Odense! De insiders en geografiekenners weten dat Odense gelegen is in Denemarken, op het eiland Fünen, op zo'n 870 km van Leuven. (De outsiders en geografie-ongeletterden weten dit bij deze ook.) Odense is de op twee na grootste stad van Denemarken (na Kopenhagen en Aarhus) en is de geboortestad van Hans Christian Andersen (schrijver van o.a. de kleine zeemeermin, het meisje met de zwavelstokjes, het lelijke eendje, ...). Er wonen ongeveer 150 000 mensen en gedurende het academiejaar vertoeven er daarnaast nog zo'n 20 000 studenten, die kennis (zouden moeten) vergaren op de Syddank Unversitet ofwel de University of Southern Denmark.

Detail: de naam Odense wordt uitsproken als iets tussen [Odense], [Oënse]en [Olense], met 2 x doffe e.

Zondagmorgen, dag van vertrek; de wekker stond ingesteld om 5:15. Dat doet pijn... We vertrokken (per auto en met de personen papa, mama, Mattia en ik) slechts een luttele 15 minuten later dan afgesproken  (en weet dat dat een geweldige prestatie is). De reis verliep al bij al vlekkeloos, hoewel we reeds uitvoering kennis hebben gemaakt met de Duitse en (ja, ze bestaan!) Deense files (en dan nog wel op een zondag). Dat schiep mogelijkheden om ons het Deens wat eigen te maken a.d.h.v. een assimilcursus. Geschreven Deens in eigenlijk niet zo moeilijk om te begrijpen, maar het spreken en verstaan is een ander paar mouwen. We besloten uiteindelijk dat klinkers in Nederlandse woorden dan maar gewoon door een eu moeten worden vervangen.

Aangekomen in Odense zette ik mijn voeten voor het eerste op Odensese bodem in de buurt van het hotel waar ik mijn kotsleutels en welcome package (een groot woord voor mijn studentenkaart, praktische info, kotcontract en wat foldertjes) mocht gaan ophalen. En daar gingen we dan, huphup, op naar het kot!

Wie van ons een propere gezellige kamer dacht aan te treffen, had het enigszins mis. Verrassing: ook het tweede kot uit mijn studententijd bleek een werf te zijn! Bij het opstijgen van de trap ontwaarden onze sensorische neuronen al de geur van 'pasgeverfd' en ja, in de gang, verscholen achter de deur op de tweede verdieping getuigde het papier op de grond van een verfwerkzaamheden. Nuja, beter net geverfd dan vieze, vuile, vettige muren! Alleen is dat een beetje laat als je weet dat mijn contract van start ging op 1 augustus!

Vervolgens gingen we op zoek naar mijn kamer, 'room 2'. Wanneer er geen nummers aanwezig zijn op de deuren, probeer je gewoon even in welk slot de sleutel past. ("Wie van de vier?") Dat deden we dan ook, maar wie verwachtte dat mijn sleutel zou passen op twee kamerdeuren én de badkamerdeur... Aangezien één van beide kamers (de kleine) duidelijk nog 'under construction' was (met papier op de grond, verfpotten, ladder en een werfradio), kozen we om mijn spullen te droppen in de andere, veel grotere kamer ernaast, die, afhankelijk van waar je de nummering begint, ook kamer 2 kon zijn. Helaas ontdekte ik later dat de kamer ernaast aan de andere kant, kamer 4 was. Verdorie, zou die eerste (kleine) kamer (met uitzicht op het dak van de buren) dan toch voor mij bedoeld zijn? Achja, we besloten dat detail te negeren. De grootte van de grote kamer kwam immers overeen met de 16 m² op mijn contract. Even later vonden we echter enkele oude contracten met groottes van 15 (óók voor kamer 2, hoe kan die kamer in een jaar nu met 1 m² gegroeid zijn?), 20 en 22 m² (hoewel er duidelijk niet zo'n grote kamers waren).

De kotgerelateerde problemen waren echter nog niet van de baan. Een bezoekje aan de keuken en badkamer brachten nog meer problemen aan het licht: een ranzige keuken met flora in de koelkast en keukenkasten, vettigheid, de keukentafel staande tegen het aanrecht ipv tegen de muur, een dampkap zonder licht...

In de badkamer bleek de douchekopophangsysteem kapot en was er geen douchekabine, noch een gordijn om de rest van de badkamer te beschermen tegen rondspattend water. Douchen zou een avontuur worden...

Ten slotte was ook het internet niet werkzaam, wat normaal is, als de rooter ergens eenzaam in een mand ligt te liggen...

Ik besloot de volgende dag toch maar eens een bezoekje te brengen aan het accomodation office op de campus.

We dronken nog een tas soep en aten noedels uit pakjes, waarna mama en papa vertrokken naar een bed & breakfast ergens buiten Odense. Gelukkig kon Mattia me opvangen na deze lange dag waarin ik toch een 'lichte' teleurstelling moest verwerken. De fles rode wijn, achtergelaten in de keuken, hielp me ook wel om wat bekomen. ;-)

Na nog wat gesleur met bedden, kropen we moe en uitgeput onder de dons...